నారాయణీయం 70 వ దశకమ్ – సుదర్శనశాపమోక్షం తథా శంఖచూడ-అరిష్టవధ
శ్రీకృష్ణుని అద్భుతమైన దివ్యలీలలలో మరో రెండు విశేష ఘట్టాలను ఈ దశకంలో మనం తెలుసుకోబోతున్నాం.ఒకనాడు గోపికలు, గోపకులతో కలిసి ఆనందంగా విహరిస్తున్న సమయంలో సుదర్శనుడు అనే విద్యాధరుడు శాపవశాత్తు సర్పరూపాన్ని పొందుతాడు. అతని బంధనం నుంచి నందమహారాజును శ్రీకృష్ణుడు రక్షించి, తన పాదస్పర్శతో అతనికి శాపవిముక్తిని ప్రసాదిస్తాడు.అనంతరం గోపికలను అపహరించడానికి ప్రయత్నించిన శంఖచూడుడిని సంహరించి, అతని శిరోమణిని బలరామునికి సమర్పిస్తాడు. గోకుల ప్రజలను భయభ్రాంతులకు గురిచేసిన అరిష్టాసురుడనే వృషభరూప రాక్షసుడిని కూడా శ్రీకృష్ణుడు సంహరించి అందరినీ రక్షిస్తాడు.భక్తులను కాపాడుతూ, దుష్టశక్తులను సంహరిస్తూ ధర్మాన్ని నిలబెట్టే శ్రీకృష్ణుని పరాక్రమం, కరుణ, దివ్యత్వాన్ని ఈ 70వ దశకంలో తెలుసుకుందాం.🌺 శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ అనుగ్రహం మనందరిపై ఉండాలని ప్రార్థిస్తూ…ఓం నమో నారాయణాయ 🙏
ఇతి త్వయి రసాకులం రమితవల్లభే వల్లవాః
కదాఽపి పురమంబికాకమితురంబికాకాననే |
సమేత్య భవతా సమం నిశి నిషేవ్య దివ్యోత్సవం
సుఖం సుషుపురగ్రసీద్వ్రజపముగ్రనాగస్తదా || 1||
గోపికలతో కలిసి రాసక్రీడలో ఆనందంగా గడిపిన తరువాత, ఒకసారి నీవు వారితో కలిసి అంబికావనానికి వెళ్లావు. అక్కడ శివపార్వతులను దర్శించి, రాత్రంతా దివ్యమైన ఉత్సవంలో పాల్గొని గోపికలందరూ అలసటతో నిద్రపోయారు. అదే సమయంలో అజగర రూపంలో ఉన్న ఒక భయంకరమైన పాము నందమహారాజును మింగడం ప్రారంభించింది.
సమున్ముఖమథోల్ముకైరభిహతేఽపి తస్మిన్బలా-
-దముంచతి భవత్పదే న్యపతి పాహి పాహీతి తైః |
తదా ఖలు పదా భవాన్ సముపగమ్య పస్పర్శ తం
బభౌ స చ నిజాం తనుం సముపసాద్య వైద్యాధరీమ్ || 2 ||
ఆ పాము నందమహారాజును మింగుతుండగా, గోపులు మండుతున్న కట్టెలతో దానిని కొట్టినా ప్రయోజనం లేకపోయింది. నందుడు భయంతో “కృష్ణా! నన్ను రక్షించు” అని వేడుకున్నాడు. వెంటనే నీవు అక్కడికి చేరుకొని నీ పాదంతో ఆ పామును స్పృశించావు. నీ దివ్యస్పర్శతో ఆ పాము తన పూర్వపు విద్యాధర రూపాన్ని పొందింది.
సుదర్శనధర ప్రభో నను సుదర్శనాఖ్యోఽస్మ్యహం
మునీన్ క్వచిదపాహసం త ఇహ మాం వ్యధుర్వాహసమ్ |
భవత్పదసమర్పణాదమలతాం గతోఽస్మీత్యసౌ
స్తువన్ నిజపదం యయౌ వ్రజపదం చ గోపా ముదా || 3||
ఆ విద్యాధరుడు తన పేరు సుదర్శనుడని తెలిపాడు. ఒకప్పుడు తన అందాన్ని చూసుకొని గర్వంతో కొందరు మహర్షులను అవమానించడంతో వారు తనను పాముగా మారమని శపించారని చెప్పాడు. నీ పాదస్పర్శ వల్ల ఆ శాపం తొలగి తనకు తిరిగి దివ్యరూపం లభించిందని సంతోషంతో నిన్ను స్తుతించి, నీ అనుమతితో తన లోకానికి వెళ్లిపోయాడు. గోపులు కూడా ఆనందంగా గోకులానికి తిరిగి వచ్చారు.
కదాపి ఖలు సీరిణా విహరతి త్వయి స్త్రీజనై-
-ర్జహార ధనదానుగః స కిల శంఖచూడోఽబలాః |
అతిద్రుతమనుద్రుతస్తమథ ముక్తనారీజనం
రురోజిథ శిరోమణిం హలభృతే చ తస్యాదదాః ||4 ||
మరొకసారి నీవు బలరాముడితో కలిసి గోపికలతో వనవిహారం చేస్తున్నప్పుడు, కుబేరుని అనుచరుడైన శంఖచూడుడు అనే యక్షుడు గోపికలను అపహరించాడు. నీవు వెంటనే అతడిని వెంబడించి, గోపికలను విడిపించావు. అనంతరం శంఖచూడుడిని సంహరించి, అతని తలపై ఉన్న మణిని తీసి బలరాముడికి బహుమతిగా ఇచ్చావు.
దినేషు చ సుహృజ్జనైః సహ వనేషు లీలాపరం
మనోభవమనోహరం రసితవేణునాదామృతమ్ |
భవంతమమరీదృశామమృతపారణాదాయినం
విచింత్య కిము నాలపన్ విరహతాపితా గోపికాః || 5 ||
ఓ కృష్ణా! స్నేహితులతో కలిసి అడవుల్లో విహరిస్తూ, మధురమైన వేణుగానంతో అందరినీ ఆకర్షిస్తూ ఉండేవాడివి. దేవతాస్త్రీలకు సైతం అమృతానందాన్ని ప్రసాదించే నీ దివ్యస్వరూపాన్ని, వేణునాదాన్ని తలచుకుంటూ గోపికలు నీ విరహంలో ఎన్నో మాటలు చెప్పుకుంటూ ఉండేవారు.
భోజరాజభృతకస్త్వథ కశ్చి-
-త్కష్టదుష్టపథదృష్టిరరిష్టః |
నిష్ఠురాకృతిరపష్ఠునినాద-
-స్తిష్ఠతే స్మ భవతే వృషరూపీ ||6||
ఒకరోజు కంసుని సేవకుడైన అరిష్టాసురుడు భయంకరమైన ఎద్దు రూపంలో గోకులానికి వచ్చాడు. అతని ఆకారం భయంకరంగా ఉండి, అతని గర్జనతో పరిసరాలన్నీ కంపించాయి. అతడు గోకులవాసులను భయభ్రాంతులకు గురిచేస్తూ నీకు ఎదురుగా నిలిచాడు.
శాక్వరోఽథ జగతీధృతిహారీ
మూర్తిమేష బృహతీం ప్రదధానః |
పంక్తిమాశు పరిఘూర్ణ్య పశూనాం
ఛందసాం నిధిమవాప భవంతమ్ || 7||
ఆ రాక్షసుడు పర్వతంలా పెద్దదైన శరీరాన్ని ధరించి, తన కొమ్ములతో భూమిని చీల్చుతూ, పశువుల మందలోకి దూసుకెళ్లాడు. భయంకరమైన వేగంతో గోకులాన్ని కలవరపరిచిన ఆ అరిష్టాసురుడు, చివరకు నిన్నే ఎదుర్కొనడానికి వచ్చాడు.
తుంగశృంగముఖమాశ్వభియంతం
సంగృహయ్య రభసాదభియం తమ్ |
భద్రరూపమపి దైత్యమభద్రం
మర్దయన్నమదయః సురలోకమ్ || 8||
పెద్దపెద్ద కొమ్ములతో నిన్ను పొడవడానికి వేగంగా దూసుకొచ్చిన అరిష్టాసురుడిని నీవు ధైర్యంగా ఎదుర్కొన్నావు. అతడిని బలంగా పట్టుకొని నేలపై పడవేసి, అతని దుష్టశక్తిని అణచివేసి సంహరించావు. నీ ఈ పరాక్రమంతో దేవతాలోకమంతా ఆనందించింది.
చిత్రమద్య భగవన్ వృషఘాతా-
-త్సుస్థిరాఽజని వృషస్థితిరుర్వ్యామ్ |
వర్ధతే చ వృషచేతసి భూయా-
-న్మోద ఇత్యభినుతోఽసి సురైస్త్వమ్ || 9||
అరిష్టాసురుడనే వృషభరూప రాక్షసుడిని సంహరించడంతో భూమిపై ధర్మం మరింత స్థిరపడిందని దేవతలు నిన్ను స్తుతించారు. వృషభం ధర్మానికి ప్రతీక కావడంతో, అధర్మరూపమైన ఆ రాక్షసుడిని సంహరించడం ద్వారా ధర్మవృషభం మరింత బలపడిందని వారు ఆనందించారు.
ఔక్షకాణి పరిధావత దూరం
వీక్ష్యతామయమిహోక్షవిభేదీ |
ఇత్థమాత్తహసితైః సహ గోపై-
-ర్గేహగస్త్వమవ వాతపురేశ || 10||
అరిష్టాసురుడిని సంహరించిన తరువాత గోపులతో కలిసి నీవు నవ్వుతూ గోకులానికి తిరిగి వచ్చావు. “ఆ ఎద్దు ఎంత భయంకరంగా వచ్చిందో చూశారా! ఇక మీ ఎద్దులను దూరంగా ఉంచండి” అంటూ గోపులతో సరదాగా మాట్లాడావు. ఓ గురువాయూరప్పా! నీ దివ్యలీలలను స్మరించే నన్ను అన్ని రోగాల నుంచి రక్షించుము.
ఇతి సప్తతితమదశకం సమాప్తమ్ |
ఇలాంటి మరిన్ని స్తోత్రాలు, శ్లోకాలు, భక్తి విషయాల కోసం మా వెబ్‌సైట్‌లోని ఇతర పోస్ట్‌లను తప్పక చూడండి.
ఎన్నో స్తోత్రాలు, వాటి అర్థాలు తెలుగులో తెలుసుకోవాలనుకుంటే మన “భారతీయ సంస్కృతి” YouTube ఛానల్‌ను సందర్శించండి. 🙏
