నారాయణీయం 67 వ దశకమ్ – శ్రీకృష్ణతిరోధానం తథా పునః ప్రత్యక్షీభూయ గోపికాః ప్రీణనమ్
శ్రీకృష్ణుని మధురమైన వేణుగానానికి ముగ్ధులై ఆయనను చేరుకున్న గోపికలతో శ్రీకృష్ణుడు రాసక్రీడను ప్రారంభించాడు. అయితే గోపికలలో కలిగిన స్వల్పమైన అహంభావాన్ని తొలగించి, వారిలో భక్తి, ప్రేమ, విరహభావాలను మరింత పెంపొందించడానికి శ్రీకృష్ణుడు అకస్మాత్తుగా అంతర్ధానమయ్యాడు.కృష్ణుని విరహాన్ని భరించలేక గోపికలు ఆయన లీలలను స్మరిస్తూ, ఆయన కోసం వెతుకుతూ, తమ ప్రేమను విరహవేదన ద్వారా వ్యక్తపరిచారు. చివరకు గోపికల ప్రేమభక్తికి పరవశుడైన శ్రీకృష్ణుడు తిరిగి ప్రత్యక్షమై వారిని ఆనందింపజేశాడు.భగవంతుని విరహం కూడా భక్తిని మరింత గాఢం చేస్తుందని, నిజమైన ప్రేమలో అహంకారానికి స్థానం లేదని ఈ దశకం మనకు తెలియజేస్తుంది.🌺 శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ అనుగ్రహం మనందరికీ కలగాలని ప్రార్థిస్తూ…ఓం నమో నారాయణాయ 🙏
స్ఫురత్ పరానందరసాత్మకేన
త్వయా సమాసాదితభోగలీలాః |
అసీమమానందభరం ప్రపన్నా
మహాంతమాపుర్మదమంబుజాక్ష్యః || 1||
పరమానంద స్వరూపుడవైన నీతో కలిసి రాసక్రీడలో పాల్గొన్న గోపికలు అపారమైన ఆనందాన్ని పొందారు. ఆ ఆనందంలో మునిగిపోయి, తమకు లభించిన భాగ్యాన్ని తలచుకొని ఎంతో గర్వాన్ని, మదాన్ని పొందారు.
నిలీయతేఽసౌ మయి మయ్యమాయం
రమాపతిర్విశ్వమనోభిరామః |
ఇతి స్మ సర్వాః కలితాభిమానా
నిరీక్ష్య గోవింద తిరోహితోఽభూః || 2 ||
“శ్రీమహాలక్ష్మీపతి, సమస్త లోకాలను మోహింపజేసే శ్రీకృష్ణుడు మనలోనే ప్రత్యేకంగా ఆనందిస్తున్నాడు” అని గోపికలు తమలో తాము గర్వించసాగారు. వారి మనసుల్లో అహంకారం పెరుగుతున్నట్లు గమనించిన నీవు, గోవిందా! అకస్మాత్తుగా వారి మధ్య నుంచి అదృశ్యమయ్యావు.
రాధాభిధాం తావదజాతగర్వా-
-మతిప్రియాం గోపవధూం మురారే |
భవానుపాదాయ గతో విదూరం
తయా సహ స్వైరవిహారకారీ || 3||
అహంకారం లేని, నీకు ఎంతో ప్రియమైన రాధాదేవిని నీవు ప్రత్యేకంగా నీ వెంట తీసుకొని దూరంగా వెళ్లావు. ఆమెతో కలిసి ఏకాంతంగా విహరించావు.
తిరోహితేఽథ త్వయి జాతతాపాః
సమం సమేతాః కమలాయతాక్ష్యః |
వనే వనే త్వాం పరిమార్గయంత్యో
విషాదమాపుర్భగవన్నపారమ్ ||4 ||
నీవు కనిపించకుండా పోవడంతో గోపికలు తీవ్రమైన విరహవేదనకు గురయ్యారు. అందరూ ఒకచోట చేరి, అడవులన్నింటిలోనూ నిన్ను వెతుకుతూ అపారమైన దుఃఖాన్ని అనుభవించారు.
హా చూత హా చంపక కర్ణికార
హా మల్లికే మాలతి బాలవల్ల్యః |
కిం వీక్షితో నో హృదయైకచోర
ఇత్యాది తాస్త్వత్ప్రవణా విలేపుః || 5 ||
“ఓ మామిడి చెట్టూ! ఓ చంపక వృక్షమా! ఓ కర్ణికారమా! ఓ మల్లికా, మాలతీ లతలారా! మా హృదయాలను దొంగిలించిన ఆ కృష్ణుడిని మీరు ఎక్కడైనా చూశారా?” అని గోపికలు చెట్లను, తీగలను అడుగుతూ నీ విరహంతో విలపించారు.
నిరీక్షితోఽయం సఖి పంకజాక్షః
పురో మమేత్యాకులమాలపంతీ |
త్వాం భావనాచక్షుషి వీక్ష్య కాచి-
-త్తాపం సఖీనాం ద్విగుణీచకార ||6||
ఒక గోపిక తన సఖితో, “చూడు! నా ఎదురుగానే పద్మనేత్రుడైన కృష్ణుడు కనిపిస్తున్నాడు” అంటూ ఆవేశంగా పలికింది. తన భక్తి, ప్రేమతో మనోనేత్రంలో నిన్ను దర్శించుకున్న ఆమె మాటలు మిగిలిన గోపికల విరహవేదనను మరింత పెంచాయి.
త్వదాత్మికాస్తా యమునాతటాంతే
తవానుచక్రుః కిల చేష్టితాని |
విచిత్య భూయోఽపి తథైవ మానా-
-త్త్వయా విముక్తాం దదృశుశ్చ రాధామ్ || 7||
కృష్ణుని పట్ల సంపూర్ణ ప్రేమతో నిండిన గోపికలు యమునా తీరంలో నీ నడకను, మాటలను, చేష్టలను అనుకరిస్తూ నీ లీలలను స్మరించుకున్నారు. అలా వెతుకుతూ వెళ్లిన వారు, నీవు విడిచిపెట్టిన రాధాదేవిని కూడా అక్కడ చూశారు.
తతః సమం తా విపినే సమంతా-
-త్తమోవతారావధి మార్గయంత్యః |
పునర్విమిశ్రా యమునాతటాంతే
భృశం విలేపుశ్చ జగుర్గుణాంస్తే || 8||
ఆ తరువాత గోపికలందరూ కలిసి చీకటి పడే వరకు అడవులన్నింటిలోనూ నిన్ను వెతికారు. చివరకు మళ్లీ యమునా తీరానికి చేరి, నీ విరహాన్ని తట్టుకోలేక విలపిస్తూ నీ దివ్యగుణాలను, లీలలను గానం చేశారు.
తథావ్యథాసంకులమానసానాం
వ్రజాంగనానాం కరుణైకసింధో |
జగత్త్రయీమోహనమోహనాత్మా
త్వాం ప్రాదురాసీరయి మందహాసీ || 9||
ఓ కరుణాసముద్రా! నీ విరహంతో గోపికల మనసులు తీవ్రమైన బాధతో నిండిపోయాయి. మూడు లోకాలను మోహింపజేసే సౌందర్యానికి కూడా మోహన స్వరూపుడవైన నీవు, చిరునవ్వుతో వారి ఎదుట ప్రత్యక్షమయ్యావు.
సందిగ్ధసందర్శనమాత్మకాంతం
త్వాం వీక్ష్య తన్వ్యః సహసా తదానీమ్ |
కిం కిం న చక్రుః ప్రమదాతిభారా-
-త్స త్వం గదాత్ పాలయ మారుతేశ || 10||
అకస్మాత్తుగా తమ ప్రియుడైన కృష్ణుడు ఎదురుగా కనిపించడంతో గోపికలు ఆనందపరవశులయ్యారు. ఆ అపారమైన ఆనందంలో వారు ఎన్నో విధాలుగా తమ ప్రేమను వ్యక్తం చేసుకున్నారు. ఓ గురువాయూరప్పా! అటువంటి దివ్యానందాన్ని ప్రసాదించే నీవు నా రోగాలన్నింటినీ తొలగించి నన్ను కాపాడుము.
ఇతి సప్తషష్టితమదశకం సమాప్తమ్ |
ఇలాంటి మరిన్ని స్తోత్రాలు, శ్లోకాలు, భక్తి విషయాల కోసం మా వెబ్‌సైట్‌లోని ఇతర పోస్ట్‌లను తప్పక చూడండి.
ఎన్నో స్తోత్రాలు, వాటి అర్థాలు తెలుగులో తెలుసుకోవాలనుకుంటే మన “భారతీయ సంస్కృతి” YouTube ఛానల్‌ను సందర్శించండి. 🙏
