నారాయణీయం 84వ దశకమ్ – సమంతపంచకతీర్థయాత్రా బంధుమిత్రాది సమాగమమ్
సూర్యగ్రహణ సమయంలో పవిత్రమైన సమంతపంచక తీర్థానికి శ్రీకృష్ణ బలరాములు, యాదవులు తీర్థయాత్రకు వెళ్తారు. ఈ పవిత్ర సందర్భంలో నందుడు, యశోదమ్మ, గోపికలు, పాండవులు, కుంతీదేవి తదితర బంధుమిత్రులందరూ అక్కడికి చేరుకుంటారు. ఎంతోకాలం తర్వాత శ్రీకృష్ణుడిని చూసిన గోపికలు ఆనందంతో పరవశించిపోతారు. తమ ప్రియమైన కృష్ణుడితో తిరిగి కలుసుకున్న ఆ మధురమైన క్షణాలు ఈ దశకంలో ఎంతో హృద్యంగా వర్ణించబడ్డాయి.బంధుమిత్రుల అనుబంధం, గోపికల అపారమైన కృష్ణప్రేమ, భగవంతుని దివ్య లీలలను ఈరోజు పారాయణంలో తెలుసుకుందాం.మరి ఆలస్యం చేయకుండా నారాయణీయం 84వ దశక పారాయణాన్ని ప్రారంభిద్దాం.శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు! 🙏
క్వచిదథ తపనోపరాగకాలే
పురి నిదధత్కృతవర్మకామసూనూ |
యదుకులమహిళావృతః సుతీర్థం
సముపగతోఽసి సమంతపంచకాఖ్యమ్ || 1 ||
కొందరు సందర్భంలో సూర్యగ్రహణ సమయం వచ్చినప్పుడు, కృతవర్ముని కుమారులను ద్వారకలో ఉంచి, యాదవ వంశానికి చెందిన స్త్రీలతో కలిసి శ్రీకృష్ణుడు సమంతపంచకం అనే పవిత్ర తీర్థక్షేత్రానికి వెళ్లాడు.
బహుతరజనతాహితాయ తత్ర
త్వమపి పునన్ వినిమజ్జ్య తీర్థతోయమ్ |
ద్విజగణపరిముక్తవిత్తరాశిః
సమమిలథాః కురుపాండవాదిమిత్రైః || 2 ||
అక్కడ అనేకమంది ప్రజలకు మేలు కలగాలనే ఉద్దేశంతో శ్రీకృష్ణుడు కూడా పవిత్ర తీర్థజలాలలో స్నానం చేశాడు. అనంతరం బ్రాహ్మణులకు పెద్ద మొత్తంలో ధనరాశులను దానంగా సమర్పించాడు. ఆ సమయంలో కురువంశీయులు, పాండవులు మరియు ఇతర స్నేహితులను కలుసుకున్నాడు.
తవ ఖలు దయితాజనైః సమేతా
ద్రుపదసుతా త్వయి గాఢభక్తిభారా |
తదుదితభవదాహృతిప్రకారై-
రతిముముదే సమమన్యభామినీభిః ||3||
శ్రీకృష్ణుని భార్యలతో పాటు అక్కడికి వచ్చిన ద్రౌపదీదేవి, శ్రీకృష్ణుని పట్ల ఎంతో గాఢమైన భక్తిని కలిగి ఉంది. ఆమె తన మనసులోని భక్తిభావాన్ని, శ్రీకృష్ణుని మహిమలను, ఆయన దివ్యలీలలను ఇతర స్త్రీలతో పంచుకుంటూ ఎంతో ఆనందించింది.
తదను చ భగవన్ నిరీక్ష్య గోపా-
-నతికుతుకాదుపగమ్య మానయిత్వా |
చిరతరవిరహాతురాంగరేఖాః
పశుపవధూః సరసం త్వమన్వయాసీః ||4||
ఆ తరువాత ఓ భగవంతుడా! అక్కడికి వచ్చిన గోపకులను నీవు చూశావు. ఎంతో ఆనందంతో వారి వద్దకు వెళ్లి వారిని గౌరవంగా పలకరించావు. చాలాకాలంగా నీ వియోగంతో బాధపడుతున్న గోపికలను కూడా ప్రేమతో కలుసుకున్నావు.
సపది చ భవదీక్షణోత్సవేన
ప్రముషితమానహృదాం నితంబినీనామ్ |
అతిరసపరిముక్తకంచులీకే
పరిచయహృద్యతరే కుచే న్యలైషీః || 5||
శ్రీకృష్ణుని దర్శనంతో కలిగిన అపారమైన ఆనందం వల్ల గోపికల మనసుల్లోని అలక, అభిమానం తొలగిపోయాయి. వారు ఆనందంతో తమను తాము మరచిపోయారు. నీవు వారిని ప్రేమతో ఆలింగనం చేసుకొని, వారి హృదయాలకు ఎంతో ఆనందాన్ని కలిగించావు.
రిపుజనకలహైః పునః పునర్మే
సముపగతైరియతీ విలంబనాఽభూత్ |
ఇతి కృతపరిరంభణే త్వయి ద్రా-
-గతివివశా ఖలు రాధికా నిలిల్యే ||6||
శత్రువులతో జరిగిన యుద్ధాలు, ఇతర కార్యక్రమాల కారణంగా తనను కలుసుకోవడంలో ఇంతకాలం ఆలస్యమైందని శ్రీకృష్ణుడు తెలియజేశాడు. అనంతరం రాధాదేవిని ప్రేమతో ఆలింగనం చేసుకున్నప్పుడు, విరహాన్ని భరించలేకపోయిన రాధాదేవి ఆనందంతో శ్రీకృష్ణునిలో లీనమైంది.
అపగతవిరహవ్యథాస్తదా తా
రహసి విధాయ దదాథ తత్త్వబోధమ్ |
పరమసుఖచిదాత్మకోఽహమాత్మే-
-త్యుదయతు వః స్ఫుటమేవ చేతసీతి || 7 ||
ఆ తరువాత గోపికలను ఏకాంతంగా కలుసుకొని, వారి విరహబాధను తొలగించేలా ఆత్మతత్త్వాన్ని బోధించావు.”నేను పరమానంద స్వరూపుడను, చైతన్య స్వరూపుడను, సమస్త జీవులలో ఉండే ఆత్మస్వరూపుడను” అనే పరమసత్యాన్ని వారికి వివరించావు. ఈ తత్త్వజ్ఞానం మీ అందరి హృదయాలలో స్పష్టంగా ప్రకాశించుగాక!
సుఖరసపరిమిశ్రితో వియోగః
కిమపి పురాఽభవదుద్ధవోపదేశైః |
సమభవదముతః పరం తు తాసాం
పరమసుఖైక్యమయీ భవద్విచింతా || 8||
గతంలో ఉద్ధవుడు చేసిన ఉపదేశం వల్ల గోపికలకు కలిగిన వియోగబాధలో కూడా ఒక విధమైన ఆనందం ఉండేది. కానీ ఇప్పుడు నిన్ను ప్రత్యక్షంగా దర్శించిన తరువాత, వారి మనస్సులు పూర్తిగా నీ ధ్యానంలో లీనమయ్యాయి. నీతో ఏకత్వాన్ని పొందిన పరమానంద స్థితిని వారు అనుభవించారు.
మునివరనివహైస్తవాథ పిత్రా
దురితశమాయ శుభాని పృచ్ఛ్యమానైః |
త్వయి సతి కిమిదం శుభాంతరైరి-
-త్యురుహసితైరపి యాజితస్తదాసౌ || 9||
ఆ తరువాత గొప్ప గొప్ప మహర్షులు, నీ తండ్రి వసుదేవుని వద్దకు వచ్చి పాపాలను తొలగించుకోవడానికి చేయవలసిన శుభకార్యాల గురించి అడిగారు. అప్పుడు వసుదేవుడు వారితో ఇలా అన్నాడు: “సాక్షాత్తు భగవంతుడైన శ్రీకృష్ణుడు మన మధ్య ఉండగా, ఇతర పుణ్యకార్యాల గురించి ఎందుకు ఆలోచించాలి?” అని నవ్వుతూ పలికాడు. అయినప్పటికీ మహర్షుల కోరిక మేరకు యజ్ఞకార్యాన్ని నిర్వహించాడు.
సుమహతి యజనే వితాయమానే
ప్రముదితమిత్రజనే సహైవ గోపాః |
యదుజనమహితాస్త్రిమాసమాత్రం
భవదనుషంగరసం పురేవ భేజుః || 10 ||
వసుదేవుడు ఎంతో వైభవంగా మహాయజ్ఞాన్ని నిర్వహించాడు. ఆ సమయంలో యాదవులు, గోపకులు, ఇతర స్నేహితులు అందరూ ఎంతో ఆనందంగా పాల్గొన్నారు. శ్రీకృష్ణునితో కలిసి గడిపే అదృష్టం కలిగిన గోపకులు, పూర్వం గోకులంలో అనుభవించినట్లుగానే మూడు నెలలపాటు ఆయన సాంగత్యంలోని ఆనందాన్ని పొందారు.
వ్యపగమసమయే సమేత్య రాధాం
దృఢముపగూహ్య నిరీక్ష్య వీతఖేదామ్ |
ప్రముదితహృదయః పురం ప్రయాతః
పవనపురేశ్వర పాహి మాం గదేభ్యః || 11 ||
ఆ తరువాత తిరిగి వెళ్లే సమయం వచ్చినప్పుడు శ్రీకృష్ణుడు రాధాదేవి వద్దకు వెళ్లి, ఆమెను గాఢంగా ఆలింగనం చేసుకున్నాడు. ఆమె విరహబాధ తొలగి ఆనందంగా ఉండటాన్ని చూసి సంతోషించాడు. అనంతరం ద్వారకా నగరానికి తిరిగి వెళ్లాడు.
ఓ గురువాయూరప్పా! ఈ విధంగా భక్తులకు ఆనందాన్ని ప్రసాదించే నీవు నా సమస్త రోగాలను తొలగించి నన్ను రక్షించు.
ఇతి చతురశీతితమదశకం సమాప్తమ్ |
ఇలాంటి మరిన్ని స్తోత్రాలు, శ్లోకాలు, భక్తి విషయాల కోసం మా వెబ్‌సైట్‌లోని ఇతర పోస్ట్‌లను తప్పక చూడండి.
ఎన్నో స్తోత్రాలు, వాటి అర్థాలు తెలుగులో తెలుసుకోవాలనుకుంటే మన “భారతీయ సంస్కృతి” YouTube ఛానల్‌ను సందర్శించండి. 🙏
