వైశాఖ పురాణం 30వ అధ్యాయము నారద మహర్షి రాజర్షియగు అంబరీష మహారాజుకు వైశాఖ మాస విశిష్టతను వివరిస్తూ ఇలా అన్నారు. శ్రుతదేవ మహాముని శ్రుతకీర్తి మహారాజుతో వైశాఖ మాసపు ముగింపు రోజులను గురించి ఎంతో అద్భుతంగా వివరించారు. వైశాఖ శుక్లపక్షంలో వచ్చే చివరి మూడు తిథులు అంటే త్రయోదశి, చతుర్దశి, పూర్ణిమలను కలిపి ‘పుష్కరిణి’ అని పిలుస్తారు. ఈ మూడు రోజులు సర్వ పాపాలను హరించి, సకల శుభాలను కలిగిస్తాయి. ఒకవేళ నెలంతా వైశాఖ వ్రతాన్ని ఆచరించలేకపోయిన […]
వైశాఖ పురాణం 18 వ అధ్యాయము విష్ణువు యముని ఊరడించుట యముడు పడుతున్న బాధను చూసి బ్రహ్మదేవుడు, “యమధర్మరాజా! నువ్వు దీనికి ఇంతగా ఎందుకు బాధపడుతున్నావు? శ్రీహరి నామం ఎంత శక్తివంతమైందో నీకు తెలియదా? ఒక్కసారి “శ్రీహరీ” అని మనస్ఫూర్తిగా పిలిస్తే చాలు.. వంద అశ్వమేధ యాగాలు చేసినంత పుణ్యం వస్తుంది. ఎన్ని యజ్ఞాలు చేసినా పుణ్యం అయిపోయాక మళ్ళీ జన్మించాల్సిందే, కానీ విష్ణువుకు నమస్కరిస్తే పునర్జన్మ ఉండదు. మరణకాలంలో ఆయన్ని స్మరించినా చాలు, ఎలాంటి పాపి
వైశాఖ పురాణం 15 వ అధ్యాయము వైశాఖవ్రత మహిమ శ్రుతకీర్తి మహారాజు శ్రుతదేవ మునితో “మునీశ్వరా! వైశాఖ ధర్మాలు ఇంత సులభంగా ఉండి, విష్ణువుకు ఎంతో ఇష్టమై, మోక్షాన్ని ఇచ్చేవి కదా! మరి ఇవి లోకంలో ఎందుకు అంతగా ప్రసిద్ధి చెందలేదు? చాలామంది కష్టమైన యజ్ఞాలు, ఎక్కువ ఖర్చుతో కూడిన పనులు (రాజస, తామస ధర్మాలు) లేదా మాఘ మాస వ్రతాల గురించి గొప్పగా చెప్పుకుంటారు కదా, దీనికి కారణం ఏంటి?” దానికి శ్రుతదేవుడు ఇలా సమాధానం
వైశాఖ పురాణం 14 వ అధ్యాయము ఛత్రదాన మహిమ శ్రుతదేవ మహాముని శ్రుతకీర్తి మహారాజుతో ఇలా వివరించారు: “వైశాఖ మాసంలో ఎండలకు తట్టుకోలేక ఇబ్బంది పడే సామాన్యులకు లేదా గొప్ప వారికి ఎండ తగలకుండా గొడుగులు దానం చేస్తే వచ్చే పుణ్యం అంతా ఇంతా కాదు. దీనికి సంబంధించిన ఒక ఆసక్తికరమైన కథను చెబుతాను విను. పూర్వం కృతయుగంలో వంగ దేశాన్ని కుశకేతువు అనే రాజు పరిపాలించేవాడు. ఆయన కుమారుడు హేమకాంతుడు గొప్ప వీరుడు. ఒకసారి వేటకు
వైశాఖ పురాణం 12వ అధ్యాయము కుమార జననము మన్మథుడు కాలిపోయి బూడిదైన తర్వాత శివుడు అక్కడి నుండి మాయమయ్యాడు. అది చూసి హిమవంతుని కుమార్తె పార్వతీదేవి చాలా నిరాశ చెంది, ఏం చేయాలో తెలియని స్థితిలో ఉండిపోయింది. భయపడిపోయిన తన కూతురిని చూసి హిమవంతుడు ఆమెను ఊరడించి ఇంటికి తీసుకువెళ్ళాడు. కానీ పార్వతీదేవి మనసులో మాత్రం శివుడి రూపం, ఆయన గొప్ప గుణాలే నిండిపోయాయి. ‘ఆయనే నా భర్త కావాలి’ అని గట్టిగా నిర్ణయించుకుంది. తన కోరిక
వైశాఖ పురాణం 8 వ అధ్యాయము శ్రుతదేవుడు శ్రుతకీర్తి మహారాజుకు తన తండ్రి కథను ఇలా వివరించాడు. “పూర్వం రేవా నది తీరంలో మా తండ్రిగారు చనిపోయాక పాపఫలితం వల్ల పిశాచంగా మారిపోయారు. ఆకలి, దప్పికతో తట్టుకోలేక తన మాంసాన్ని తనే తింటూ, ఎండిపోయిన శరీరంతో ఒక ఆకుల్లేని బూరుగు చెట్టు దగ్గర ఉండేవారు. ఆయన చేసిన పాపాల వల్ల గొంతులో ఒక సన్నని రంధ్రం పడి, అది గాయమై చాలా బాధించేది. పక్కనే చెరువులో చల్లని
