శ్రీమద్భగవద్గీత మొదటి అధ్యాయం – అర్జునవిషాదయోగము

శ్రీమద్భగవద్గీత మహాభారతంలోని భీష్మపర్వంలో భాగంగా వెలువడిన పరమ పవిత్రమైన ఆధ్యాత్మిక గ్రంథం. ఇందులో మొత్తం 18 అధ్యాయాలు, 700 శ్లోకాలు ఉన్నాయి.భగవద్గీత మొదటి అధ్యాయమైన **అర్జునవిషాదయోగము**లో మొత్తం 47 శ్లోకాలు ఉన్నాయి.కురుక్షేత్ర యుద్ధభూమిలో కౌరవులు, పాండవులు యుద్ధానికి సిద్ధంగా నిలిచిన సమయంలో ధృతరాష్ట్రుడు సంజయుడిని యుద్ధభూమిలో ఏమి జరుగుతోందని అడుగుతాడు. సంజయుడు యుద్ధభూమిలోని పరిస్థితులను వివరిస్తాడు.శ్రీకృష్ణుడు అర్జునుడి రథాన్ని రెండు సైన్యాల మధ్య నిలిపినప్పుడు, అర్జునుడు తన ఎదురుగా ఉన్న గురువులను, పెద్దలను, బంధువులను, మిత్రులను చూస్తాడు. వారితో యుద్ధం చేయవలసి వస్తుందని ఆలోచించి తీవ్ర దుఃఖానికి లోనవుతాడు. అతని శరీరం వణుకుతుంది. చేతిలోని గాండీవం జారిపోతుంది. చివరకు యుద్ధం చేయలేనని తన ధనుస్సును విడిచిపెట్టి రథంలో కూర్చుంటాడు.అర్జునుడి ఈ మానసిక సంఘర్షణను, విషాదాన్ని వివరించే అధ్యాయమే **అర్జునవిషాదయోగము**.

**పార్ధాయ ప్రతిబోధితాం భగవతా నారాయణేన స్వయం
వ్యాసేన గ్రథితామ్ పురాణ మునినా మధ్యే మహా భారతం
అద్వైతామృత వర్షిణీమ్ భగవతీమ్ అష్టాదశాధ్యాయినీమ్
అంబత్వా మనుసందదామి భగవత్ గీతే భవ ద్వేషిణీం**
ధృతరాష్ట్ర ఉవాచ:
ధర్మక్షేత్రే కురుక్షేత్రే సమవేతా యుయుత్సవః |
మామకాః పాండవాశ్చైవ కిమకుర్వత సంజయ || 1
భావం:
సంజయా! ధర్మభూమి అయిన కురుక్షేత్రంలో యుద్ధం చేయడానికి సిద్ధంగా చేరిన నా కుమారులు, పాండవులు ఏమి చేశారు?
సంజయ ఉవాచ:
దృష్ట్వా తు పాండవానీకం వ్యూఢం దుర్యోధనస్తదా |
ఆచార్యముపసంగమ్య రాజా వచనమబ్రవీత్ || 2
భావం:
పాండవుల సైన్యం యుద్ధానికి సిద్ధంగా ఉండటాన్ని చూసిన దుర్యోధనుడు, ద్రోణాచార్యుల దగ్గరకు వెళ్లి ఇలా మాట్లాడాడు.
పశ్యైతాం పాండుపుత్రాణాం ఆచార్య మహతీం చమూమ్ |
వ్యూఢాం ద్రుపదపుత్రేణ తవ శిష్యేణ ధీమతా || 3
భావం:
ఆచార్యా! మీ తెలివైన శిష్యుడైన ద్రుపదుని కుమారుడు ధృష్టద్యుమ్నుడు చక్కగా యుద్ధవ్యూహంలో నిలిపిన పాండవుల గొప్ప సైన్యాన్ని చూడండి.
అత్ర శూరా మహేష్వాసాః, భీమార్జునసమా యుధి |
యుయుధానో విరాటశ్చ ద్రుపదశ్చ మహారథః || 4
ధృష్టకేతుశ్చేకితానః కాశీరాజశ్చ వీర్యవాన్ |
పురుజిత్కున్తిభోజశ్చ శైబ్యశ్చ నరపుంగవః || 5
యుధామన్యుశ్చ విక్రాంతః ఉత్తమౌజాశ్చ వీర్యవాన్ |
సౌభద్రో ద్రౌపదేయాశ్చ సర్వ ఏవ మహారథాః || 6
భావం:
ఈ పాండవుల సైన్యంలో గొప్ప వీరులు, బలమైన విల్లులు ధరించిన విలువిద్యా నిపుణులు ఉన్నారు. యుద్ధంలో భీముడు, అర్జునుడితో సమానమైన శక్తి కలిగిన యుయుధానుడు, విరాటుడు, మహారథుడైన ద్రుపదుడు ఉన్నారు.
అలాగే ధృష్టకేతువు, చేకితానుడు, పరాక్రమశాలి అయిన కాశీరాజు, పురుజిత్తు, కుంతిభోజుడు, శైబ్యుడు, వీరుడైన యుధామన్యుడు, ఉత్తమౌజుడు, అభిమన్యుడు, ద్రౌపదీ కుమారులు ఉన్నారు. వీరంతా గొప్ప యోధులే.
అస్మాకం తు విశిష్టా యే తాన్నిబోధ ద్విజోత్తమ |
నాయకా మమ సైన్యస్య సంజ్ఞార్థం తాన్ బ్రవీమి తే || 7
భావం:
బ్రాహ్మణులలో ఉత్తముడైన ఆచార్యా! ఇప్పుడు మన సైన్యంలో ఉన్న ముఖ్యమైన నాయకుల గురించి కూడా తెలుసుకోండి. వారి పేర్లను మీకు చెబుతాను.
భవాన్ భీష్మశ్చ కర్ణశ్చ కృపశ్చ సమితింజయః |
అశ్వత్థామా వికర్ణశ్చ సౌమదత్తిస్తథైవ చ || 8
అన్యే చ బహవశ్శూరాః మదర్థే త్యక్తజీవితాః |
నానాశస్త్రప్రహరణాః సర్వే యుద్ధవిశారదాః || 9
భావం:
మన సైన్యంలో మీరు, భీష్ముడు, కర్ణుడు, యుద్ధంలో ఎప్పుడూ విజయం సాధించే కృపాచార్యుడు, అశ్వత్థామ, వికర్ణుడు, సోమదత్తుని కుమారుడైన భూరిశ్రవుడు ఉన్నారు.
వీరితో పాటు నా కోసం ప్రాణాలను సైతం లెక్కచేయకుండా యుద్ధానికి సిద్ధంగా ఉన్న ఎంతోమంది వీరులు ఉన్నారు. వారందరూ అనేక రకాల ఆయుధాలను ఉపయోగించడంలో, యుద్ధం చేయడంలో నైపుణ్యం కలిగినవారు.
అపర్యాప్తం తదస్మాకం బలం భీష్మాభిరక్షితమ్ |
పర్యాప్తం త్విదమేతేషాం బలం భీమాభిరక్షితమ్ || 10
భావం:
భీష్ముడు కాపాడుతున్న మన సైన్యం ఎంతో అపారమైనది. భీముడు కాపాడుతున్న పాండవుల సైన్యం మన సైన్యంతో పోలిస్తే పరిమితమైనది.
అయనేషు చ సర్వేషు యథాభాగమవస్థితాః |
భీష్మమేవాభిరక్షంతు భవంతస్సర్వ ఏవ హి || 11
భావం:
మీరందరూ యుద్ధరంగంలో మీకు కేటాయించిన స్థానాల్లో నిలబడి, అన్ని వైపుల నుంచి భీష్ముడిని రక్షించాలి.
తస్య సంజనయన్ హర్షం కురువృద్ధః పితామహః |
సింహనాదం వినద్యోచ్చైః శంఖం దధ్మౌ ప్రతాపవాన్ || 12
భావం:
దుర్యోధనుడికి ధైర్యం, సంతోషం కలిగించడానికి కురువంశంలో పెద్దవాడైన భీష్ముడు సింహంలా గట్టిగా గర్జించి తన శంఖాన్ని పూరించాడు.
తతశ్శంఖాశ్చ భేర్యశ్చ పణవానకగోముఖాః |
సహసైవాభ్యహన్యంత స శబ్దస్తుములోఽభవత్ || 13
భావం:
వెంటనే శంఖాలు, భేరీలు, డప్పులు, మృదంగాలు, కొమ్ముబూరలు ఒకేసారి మోగాయి. ఆ శబ్దం ఎంతో భయంకరంగా మార్మోగింది.
తతశ్శ్వేతైర్హయైర్యుక్తే మహతి స్యందనే స్థితౌ |
మాధవః పాండవశ్చైవ దివ్యౌ శంఖౌ ప్రదధ్మతుః || 14
భావం:
ఆ తరువాత తెల్లని గుర్రాలు కట్టిన గొప్ప రథంలో ఉన్న శ్రీకృష్ణుడు, అర్జునుడు తమ దివ్యమైన శంఖాలను పూరించారు.
పాంచజన్యం హృషీకేశో దేవదత్తం ధనంజయః |
పౌండ్రం దధ్మౌ మహాశంఖం భీమకర్మా వృకోదరః || 15
అనంతవిజయం రాజా కుంతీపుత్రో యుధిష్ఠిరః |
నకులస్సహదేవశ్చ సుఘోషమణిపుష్పకౌ || 16
కాశ్యశ్చ పరమేష్వాసః శిఖండీ చ మహారథః |
ధృష్టద్యుమ్నో విరాటశ్చ సాత్యకిశ్చాపరాజితః || 17
ద్రుపదో ద్రౌపదేయాశ్చ సర్వశః పృథివీపతే |
సౌభద్రశ్చ మహాబాహుః శంఖాన్ దధ్ముః పృథక్ పృథక్ || 18
భావం:
శ్రీకృష్ణుడు పాంచజన్యం అనే శంఖాన్ని, అర్జునుడు దేవదత్తం అనే శంఖాన్ని, గొప్ప బలశాలి అయిన భీముడు పౌండ్రకం అనే మహాశంఖాన్ని పూరించారు.
కుంతీ కుమారుడైన ధర్మరాజు అనంతవిజయం అనే శంఖాన్ని, నకులుడు సుఘోషం అనే శంఖాన్ని, సహదేవుడు మణిపుష్పకం అనే శంఖాన్ని పూరించారు.
అలాగే గొప్ప విలుకాడైన కాశీరాజు, మహారథుడైన శిఖండి, ధృష్టద్యుమ్నుడు, విరాటుడు, ఓడిపోని సాత్యకి, ద్రుపదుడు, ద్రౌపదీ కుమారులు, బలశాలి అయిన అభిమన్యుడు కూడా తమ తమ శంఖాలను వేర్వేరుగా పూరించారు.
స ఘోషో ధార్తరాష్ట్రాణాం హృదయాని వ్యదారయత్ |
నభశ్చ పృథివీం చైవ తుములో వ్యనునాదయన్ || 19
భావం:
ఆ శంఖాల భయంకరమైన ధ్వని ఆకాశాన్ని, భూమిని మార్మోగించింది. ఆ శబ్దం కౌరవుల హృదయాలను భయంతో కలవరపరిచింది.
అథ వ్యవస్థితాన్ దృష్ట్వా ధార్తరాష్ట్రాన్ కపిధ్వజః |
ప్రవృత్తే శస్త్రసంపాతే ధనురుద్యమ్య పాండవః || 20
అర్జున ఉవాచ:
హృషీకేశం తదా వాక్యమిదమాహ మహీపతే |
సేనయోరుభయోర్మధ్యే రథం స్థాపయ మేఽచ్యుత || 21
భావం:
ధృతరాష్ట్రా! యుద్ధం ప్రారంభం కాబోతున్న సమయంలో, యుద్ధానికి సిద్ధంగా ఉన్న కౌరవ సైన్యాన్ని చూసిన అర్జునుడు తన విల్లును పైకి ఎత్తి శ్రీకృష్ణుడితో ఇలా అన్నాడు.
యావదేతాన్నిరీక్షేఽహం యోద్ధుకామానవస్థితాన్ |
కైర్మయా సహ యోద్ధవ్యమ్ అస్మిన్ రణసముద్యమే || 22
యోత్స్యమానానవేక్షేఽహం య ఏతేఽత్ర సమాగతాః |
ధార్తరాష్ట్రస్య దుర్బుద్ధేః యుద్ధే ప్రియచికీర్షవః || 23
భావం:
కృష్ణా! యుద్ధం చేయడానికి సిద్ధంగా ఇక్కడ నిలబడిన వారిని నేను చూడాలి. ఈ యుద్ధంలో నేను ఎవరెవరితో పోరాడాలో తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నాను.
దురాలోచనలు కలిగిన దుర్యోధనుడికి సహాయం చేయాలనే ఉద్దేశంతో యుద్ధానికి వచ్చిన వారందరినీ చూడాలనుకుంటున్నాను.
సంజయ ఉవాచ:
ఏవముక్తో హృషీకేశో గుడాకేశేన భారత |
సేనయోరుభయోర్మధ్యే స్థాపయిత్వా రథోత్తమమ్ || 24
భీష్మద్రోణప్రముఖతః సర్వేషాం చ మహీక్షితామ్ |
ఉవాచ పార్థ పశ్యైతాన్ సమవేతాన్ కురూనితి || 25
భావం:
ధృతరాష్ట్రా! అర్జునుడు చెప్పిన మాటలు విన్న శ్రీకృష్ణుడు రెండు సైన్యాల మధ్యలో, భీష్ముడు, ద్రోణాచార్యుడు వంటి ప్రముఖ వీరుల ఎదురుగా రథాన్ని నిలిపాడు.
తరువాత అర్జునుడితో, “పార్థా! ఇక్కడ యుద్ధానికి చేరిన కౌరవులందరినీ చూడు” అని అన్నాడు.
తత్రాపశ్యత్ స్థితాన్ పార్థః పితౄనథ పితామహాన్ |
ఆచార్యాన్ మాతులాన్ భ్రాతౄన్ పుత్రాన్ పౌత్రాన్ సఖీంస్తథా || 26
శ్వశురాన్ సుహృదశ్చైవ సేనయోరుభయోరపి |
తాన్ సమీక్ష్య స కౌంతేయః సర్వాన్ బంధూనవస్థితాన్ || 27
భావం:
అప్పుడు అర్జునుడు రెండు సైన్యాలలోనూ యుద్ధానికి సిద్ధంగా నిలబడిన తన తండ్రులను, తాతలను, గురువులను, మేనమామలను, సోదరులను, కుమారులను, మనుమలను, స్నేహితులను, మామలను, శ్రేయోభిలాషులను, ఇతర బంధువులను చూశాడు.
తన బంధువులందరినీ యుద్ధానికి సిద్ధంగా ఉండటం చూసిన అర్జునుడు ఎంతో బాధపడి, జాలితో నిండిన మనసుతో ఇలా మాట్లాడాడు.
అర్జున ఉవాచ:
కృపయా పరయాఽఽవిష్టో విషీదన్నిదమబ్రవీత్ |
దృష్ట్వేమం స్వజనం కృష్ణ యుయుత్సుం సముపస్థితమ్ || 28
సీదంతి మమ గాత్రాణి ముఖం చ పరిశుష్యతి |
వేపథుశ్చ శరీరే మే రోమహర్షశ్చ జాయతే || 29
గాండీవం స్రంసతే హస్తాత్ త్వక్చైవ పరిదహ్యతే |
న చ శక్నోమ్యవస్థాతుం భ్రమతీవ చ మే మనః || 30
భావం:
కృష్ణా! యుద్ధం చేయడానికి సిద్ధంగా నా బంధువులందరూ ఎదురుగా నిలబడటం చూసి నా మనసు ఎంతో బాధపడుతోంది.
నా శరీరంలోని అవయవాలు బలహీనంగా మారుతున్నాయి. నోరు ఎండిపోతోంది. శరీరమంతా వణుకుతోంది. ఒళ్లు గగుర్పొడుస్తోంది.
నా చేతిలోని గాండీవం విల్లు జారిపోతోంది. చర్మమంతా మండుతున్నట్లు ఉంది. నేను నిలబడలేకపోతున్నాను. నా మనసు కూడా గందరగోళంగా మారుతోంది.
నిమిత్తాని చ పశ్యామి విపరీతాని కేశవ |
న చ శ్రేయోఽనుపశ్యామి హత్వా స్వజనమాహవే || 31
భావం:
కేశవా! నాకు అన్ని వైపులా చెడు సూచనలే కనిపిస్తున్నాయి. ఈ యుద్ధంలో నా బంధువులను చంపడం వల్ల ఎలాంటి మేలు జరుగుతుందో నాకు కనిపించడం లేదు.
న కాంక్షే విజయం కృష్ణ న చ రాజ్యం సుఖాని చ |
కిం నో రాజ్యేన గోవింద కిం భోగైర్జీవితేన వా || 32
భావం:
కృష్ణా! నాకు యుద్ధంలో విజయం సాధించాలనే కోరిక లేదు. రాజ్యం, సుఖభోగాలపై కూడా ఆసక్తి లేదు. గోవిందా! రాజ్యం వల్ల మనకు ఏమి ప్రయోజనం? భోగాలు, జీవితం వల్ల ఏమి ఉపయోగం?
యేషామర్థే కాంక్షితం నో రాజ్యం భోగాః సుఖాని చ |
త ఇమేఽవస్థితా యుద్ధే ప్రాణాంస్త్యక్త్వా ధనాని చ || 33
ఆచార్యాః పితరః పుత్రాః తథైవ చ పితామహాః |
మాతులాః శ్వశురాః పౌత్రాః శ్యాలాః సంబంధినస్తథా || 34
భావం:
ఎవరి కోసం మనం రాజ్యాన్ని, భోగాలను, సుఖాలను కోరుకుంటున్నామో వారే ఇప్పుడు యుద్ధరంగంలో ఎదురుగా నిలబడి ఉన్నారు.
వారిలో మన గురువులు, తండ్రులు, కుమారులు, తాతలు, మేనమామలు, మామలు, మనుమలు, బావమరుదులు, ఇతర బంధువులు ఉన్నారు. వీరంతా తమ ప్రాణాలను, సంపదను సైతం లెక్కచేయకుండా యుద్ధానికి వచ్చారు.
ఏతాన్న హంతుమిచ్ఛామి ఘ్నతోఽపి మధుసూదన |
అపి త్రైలోక్యరాజ్యస్య హేతోః కిం ను మహీకృతే || 35
భావం:
మధుసూదనా! ఈ బంధువులు నన్ను చంపినా నేను వారిని చంపాలని అనుకోవడం లేదు. మూడు లోకాలకు రాజునయ్యే అవకాశం వచ్చినా వారిని చంపను. అలాంటప్పుడు ఈ భూమిపై ఉన్న రాజ్యం కోసం వారిని ఎలా చంపగలను?
నిహత్య ధార్తరాష్ట్రాన్నః కా ప్రీతిః స్యాజ్జనార్దన |
పాపమేవాశ్రయేదస్మాన్ హత్వైతానాతతాయినః || 36
భావం:
జనార్దనా! ధృతరాష్ట్రుని కుమారులను చంపి మనం పొందే సంతోషం ఏముంటుంది? వారిని చంపడం వల్ల మనకు పాపమే కలుగుతుంది.
తస్మాన్నార్హా వయం హంతుం ధార్తరాష్ట్రాన్ స్వబాంధవాన్ |
స్వజనం హి కథం హత్వా సుఖినః స్యామ మాధవ || 37
భావం:
అందువల్ల మన బంధువులైన ధృతరాష్ట్రుని కుమారులను చంపడం మనకు మంచిది కాదు. మాధవా! మన సొంత బంధువులను చంపి మనం ఎలా సంతోషంగా ఉండగలం?
యద్యప్యేతే న పశ్యంతి లోభోపహతచేతసః |
కులక్షయకృతం దోషం మిత్రద్రోహే చ పాతకమ్ || 38
భావం:
అత్యాశతో బుద్ధి కోల్పోయిన కౌరవులు, వంశం నాశనం కావడం వల్ల కలిగే చెడును, స్నేహితులకు ద్రోహం చేయడం వల్ల కలిగే పాపాన్ని గుర్తించలేకపోతున్నారు.
కథం న జ్ఞేయమస్మాభిః పాపాదస్మాన్నివర్తితుమ్ |
కులక్షయకృతం దోషం ప్రపశ్యద్భిర్జనార్దన || 39
భావం:
జనార్దనా! వంశనాశనం వల్ల కలిగే చెడును, పాపాన్ని మనం స్పష్టంగా తెలుసుకుంటున్నాము కదా! అలాంటప్పుడు మనమైనా ఆ పాపం చేయకుండా ఎందుకు వెనక్కి తగ్గకూడదు?
కులక్షయే ప్రణశ్యంతి కులధర్మాః సనాతనాః |
ధర్మే నష్టే కులం కృత్స్నమ్ అధర్మోఽభిభవత్యుత || 40
భావం:
ఒక వంశం నాశనమైతే ఆ వంశంలో తరతరాలుగా వస్తున్న మంచి ఆచారాలు, సంప్రదాయాలు నశించిపోతాయి. ధర్మం నశించినప్పుడు ఆ కుటుంబమంతా అధర్మం వైపు వెళ్లిపోతుంది.
అధర్మాభిభవాత్ కృష్ణ ప్రదుష్యంతి కులస్త్రియః |
స్త్రీషు దుష్టాసు వార్ష్ణేయ జాయతే వర్ణసంకరః || 41
భావం:
కృష్ణా! అధర్మం పెరిగిపోయినప్పుడు కుటుంబాల్లోని స్త్రీలు చెడిపోతారు. అలా జరిగినప్పుడు సమాజంలో వర్ణసంకరం ఏర్పడుతుంది.
సంకరో నరకాయైవ కులఘ్నానాం కులస్య చ |
పతంతి పితరో హ్యేషాం లుప్తపిండోదకక్రియాః || 42
భావం:
వర్ణసంకరం వల్ల కుటుంబాన్ని నాశనం చేసినవారికి, ఆ కుటుంబానికి నరకప్రాప్తి కలుగుతుంది. పిండప్రదానం, తర్పణం వంటి పితృకార్యాలు నిలిచిపోవడం వల్ల వారి పితృదేవతలు కూడా అధోగతిని పొందుతారు.
దోషైరేతైః కులఘ్నానాం వర్ణసంకరకారకైః |
ఉత్సాద్యంతే జాతిధర్మాః కులధర్మాశ్చ శాశ్వతాః || 43
భావం:
కుటుంబాలను నాశనం చేయడం వల్ల ఏర్పడే వర్ణసంకరం కారణంగా తరతరాలుగా వస్తున్న జాతి ధర్మాలు, కుటుంబ ధర్మాలు పూర్తిగా నశించిపోతాయి.
ఉత్సన్నకులధర్మాణాం మనుష్యాణాం జనార్దన |
నరకే నియతం వాసో భవతీత్యనుశుశ్రుమ || 44
భావం:
జనార్దనా! కుటుంబ ధర్మాలు నశించినవారు తప్పకుండా నరకంలో నివసించాల్సి వస్తుందని పెద్దల ద్వారా విన్నాము.
అహో బత మహత్పాపం కర్తుం వ్యవసితా వయమ్ |
యద్రాజ్యసుఖలోభేన హంతుం స్వజనముద్యతాః || 45
భావం:
అయ్యో! ఎంత విచారకరమైన విషయం! రాజ్యసుఖాలపై ఆశతో మన సొంత బంధువులను చంపడానికి సిద్ధపడి ఎంతటి పాపం చేయబోతున్నాము!
యది మామప్రతీకారమ్ అశస్త్రం శస్త్రపాణయః |
ధార్తరాష్ట్రా రణే హన్యుః తన్మే క్షేమతరం భవేత్ || 46
భావం:
ఆయుధాలు పట్టుకున్న ధృతరాష్ట్రుని కుమారులు, ఆయుధాలు లేకుండా ఎదురు తిరగకుండా ఉన్న నన్ను యుద్ధరంగంలో చంపినా అది నాకు మంచిదే అవుతుంది.
సంజయ ఉవాచ:
ఏవముక్త్వాఽర్జునః సంఖ్యే రథోపస్థ ఉపావిశత్ |
విసృజ్య సశరం చాపం శోకసంవిగ్నమానసః || 47
భావం:
సంజయుడు: ధృతరాష్ట్రా! అర్జునుడు ఇలా చెప్పి, తీవ్ర దుఃఖంతో మనసు కలత చెంది, తన బాణాలతో కూడిన విల్లును పక్కన పెట్టి రథంలోనే కూర్చుండిపోయాడు.
ఇలా ఉపనిషత్తులు, బ్రహ్మవిద్య, యోగశాస్త్రం, శ్రీకృష్ణార్జున సంవాదం అయిన శ్రీమద్భగవద్గీతలోని “అర్జునవిషాదయోగం” అనే మొదటి అధ్యాయం సమాప్తం.