కార్తీక పురాణం 3వ రోజు పారాయణం
జనక మహారాజా! శ్రద్ధగా విను.
మనము చేసిన పాపాలన్నింటిని నశింపజేయగల శక్తి కార్తీకమాస వ్రతానికే ఉంది. కార్తీకమాసంలో విష్ణు సన్నిధిలో ఎవరైతే భగవద్గీతను పారాయణం చేస్తారో, వారి పాపాలన్నీ పాము కుబుసం వదిలినట్లు తొలగిపోతాయి. ముఖ్యంగా గీతలోని 10వ, 11వ అధ్యాయాలను పారాయణం చేసే వారు వైకుంఠప్రాప్తి పొందుతారు.
ఎవరైతే కార్తీకమాసంలో తులసి దళాలతో గాని, తెలుపు లేదా నలుపు గన్నేరు పూలతో గాని విష్ణు పూజలు చేస్తారో, వారు వైకుంఠానికి చేరి విష్ణు సాన్నిధ్యాన్ని అనుభవిస్తారు.
కార్తీకమాసంలో హరిహరసన్నిధిలో ఏ పురాణమైనా ప్రవచించే వారు సర్వకర్మబంధాల నుండి విముక్తులవుతారు.
కార్తీకమాస శుక్లపక్షంలో వనభోజనం చేయడం కూడా విశేష ఫలప్రదం. కార్తీక శుక్లపక్షంలో వివిధ వృక్షాలతో పాటు ఉసిరిచెట్టు ఉన్న తోటలో వనభోజనం ఏర్పాటు చేయాలి.
సాలగ్రామాన్ని గంధం, పుష్పం, అక్షతలతో పూజించి, యథాశక్తి బ్రాహ్మణులను ఆహ్వానించి గౌరవించి, వారితో కలిసి భోజనం చేయాలి. ఇలా కార్తీకమాసంలో వనభోజనం చేసిన వారు సర్వపాపాల నుండి విముక్తి పొంది విష్ణులోకాన్ని పొందుతారు.
ఈ కార్తీక మహత్యాన్ని భక్తిశ్రద్ధలతో విన్న ఒక బ్రాహ్మణుడు శాపవిముక్తి పొందిన కథను విను.
పూర్వం కావేరీ తీరంలో దేవశర్మ అనే సద్బ్రాహ్మణుడు ఉండేవాడు. అతనికి దేవదత్తుడు అనే దుర్మార్గ స్వభావం కలిగిన కుమారుడు ఉన్నాడు.
తండ్రి తన కుమారుడిని పాపవిముక్తుడిని చేయాలని సంకల్పించి, “నాయనా! ప్రతిరోజూ కార్తీక స్నానం చేయి. సాయంకాలం హరిసన్నిధిలో దీపారాధన చేయి. ఈ విధంగా కార్తీక వ్రతాన్ని ఆచరించి ధన్యుడవుకా” అని ఉపదేశించాడు.
కానీ దేవదత్తుడు ఈ మాటలను నమ్మకుండా, తండ్రికి ఎదురు తిరిగాడు. దీనితో కోపించిన దేవశర్మ, తన కుమారుడిని “అడవిలోని చెట్టు తొర్రలో ఎలుకగా జీవించు” అని శపించాడు. శాపానికి భయపడి కుమారుడు తండ్రి పాదాలపై పడి క్షమాపణ కోరగా, దేవశర్మ ఇలా అన్నాడు:
“నీవు ఎప్పుడైతే కార్తీక మహత్యాన్ని సంపూర్ణంగా వింటావో, అప్పుడు నీకు శాపవిముక్తి కలుగుతుంది.” అని అనుగ్రహించాడు. దాంతో ఆ బ్రాహ్మణ యువకుడు వెంటనే మూషిక (ఎలుక) రూపం ధరించి, అడవిలోని ఒక పెద్ద చెట్టు తొర్రలో నివసించసాగాడు.
కొంతకాలం తరువాత, ఒక రోజు విశ్వామిత్ర మహర్షి తన శిష్యులతో కలిసి ఆ చెట్టు క్రింద విశ్రాంతి తీసుకుంటూ, వారికి కార్తీక మహత్యాన్ని వివరించసాగాడు.
ఆ సమయంలో ఒక కిరాతకుడు (వేటగాడు), అడవి జీవులను హింసించి జీవించే వాడు, ఆ ప్రాంతానికి వచ్చాడు. ఋషుల దర్శనం వల్ల అతనిలో మార్పు కలిగి, “మీరు చెప్పుకుంటున్న ఈ కథలు ఏమిటి? దయచేసి వివరించండి” అని అడిగాడు.
అతనిలో జ్ఞానోదయం అవుతున్నట్లు గ్రహించిన విశ్వామిత్రుడు ఇలా అన్నాడు: “మేము కార్తీక వ్రత మహిమను వివరిస్తున్నాం. ఈ కార్తీకమాసంలో ఎవరైనా తెలిసి గాని తెలియక గాని స్నానం, దానం, పురాణ శ్రవణం వంటి పుణ్యకార్యాలు చేస్తే, వారు తమ పాపాలన్నిటి నుండి విముక్తి పొందుతారు. ఈ వ్రతాన్ని భక్తితో ఆచరించిన వారు జీవన్ముక్తులు అవుతారు.”
ఈ విధంగా విశ్వామిత్రుడు చెప్పిన కార్తీక మహత్యాన్ని విన్న వెంటనే, చెట్టు తొర్రలో ఉన్న ఎలుక తన శాపగ్రస్త రూపాన్ని విడిచి, మళ్లీ తన పూర్వ బ్రాహ్మణ యువకుని రూపాన్ని పొందింది.
అతడు విశ్వామిత్ర మహర్షికి నమస్కరించి, తన కథను వివరించి, వారి అనుమతితో తన ఆశ్రమానికి తిరిగి వెళ్లిపోయాడు. అనంతరం ఆ కిరాతకుడు కూడా విశ్వామిత్ర మహర్షి వలన కార్తీక మహత్యాన్ని సంపూర్ణంగా తెలుసుకొని, ఆ జన్మలో కిరాతకుడైనప్పటికీ ఉత్తమ గతిని పొందాడు.
కాబట్టి ఓ జనక మహారాజా! ఎవరైనా ప్రయత్నపూర్వకంగా అయినా కార్తీక వ్రతాన్ని ఆచరించాలి. లేకపోతే కనీసం కార్తీక మహాత్మ్యాన్ని భక్తిశ్రద్ధలతో వినాలి. ఈ కార్తీకమాసమంతా ఎవరైతే శ్రీమహావిష్ణువును కస్తూరి, గంధంతో, పంచామృతాలతో అభిషేకిస్తారో, అలాగే సంధ్య సమయాలలో విష్ణు సన్నిధిలో దీపారాధన చేస్తారో, వారు విష్ణులోకాన్ని పొందుతారు.
పత్తిని శుభ్రపరిచి వత్తిగా చేసి, బియ్యపు పిండి లేదా గోధుమపిండితో ప్రమిద తయారు చేసి, ఆవునెయ్యితో ఆ వత్తిని తడిపి దీపం వెలిగించాలి. ఈ విధంగా కార్తీకమాసమంతా దీపారాధన చేయాలి. చివరి రోజున వెండి ప్రమిదను సిద్ధం చేసి, పత్తి వత్తిని తయారు చేసి, బియ్యపు పిండితో చేసిన ప్రమిదలో ఉంచి పూజలు, నివేదనలు పూర్తి చేసి, బ్రాహ్మణులను ఆహ్వానించి భోజనం పెట్టాలి.
అనంతరం “జ్ఞానం, సంపద, శుభాలను ప్రసాదించే దీపదానం చేస్తున్నాను. నాకు నిరంతరం శాంతి, సుఖాలు కలుగుగాక” అని సంకల్పించి, ఆ దీపాన్ని పిండితో సహా బ్రాహ్మణులకు దానం చేయాలి.
ఇలా చేసిన వారు అక్షయ పుణ్యాన్ని పొందుతారు. ఈ దీపదానం వలన విద్య, జ్ఞానం, ఆయురారోగ్య వృద్ధి కలుగుతుంది. అనంతరం స్వర్గసుఖాలు కూడా లభిస్తాయి. మనస్సు, వాక్కు, శరీరం ద్వారా చేసిన పాపాలన్నీ నశిస్తాయి.
ఇందుకు నిదర్శనంగా ఒక కథ విను.
ఒక దేశంలో ఒక భర్త లేని స్త్రీ ఉండేది. ఆమె ప్రతిరోజూ భిక్షాటన చేసి జీవించేది. అన్నం, కూరలు విక్రయించి, మిగిలిన అన్నంతో తృప్తి పడుతూ కొంత డబ్బు కూడబెట్టేది. అలాగే పిల్లల కోసం వంటపనులు, కుట్టుపనులు చేస్తూ కొంత ద్రవ్యాన్ని సంపాదించేది. కానీ ఆమె ఎప్పుడూ హరినామస్మరణ చేయలేదు, పురాణాలు వినలేదు, తీర్థయాత్రలు చేయలేదు, ఏకాదశి ఉపవాసం కూడా చేయలేదు. సంపాదనే జీవిత పరమావధిగా భావించి, అది శాశ్వతమని భావించింది. ఒక రోజు ఒక సద్బ్రాహ్మణుడు ఆమెను చూచి, “ఈ లోకం నిత్యమైంది కాదు. ఆశలు మనిషిని నాశనం చేస్తాయి. మోహాన్ని విడిచి, దైవాన్ని స్మరించు. హరి చరణాలను ధ్యానించు. కార్తీకమాసంలో ప్రాతఃస్నానం ఆచరించి, విష్ణు ప్రీతికై దీపదానం చేయి. అప్పుడు పాపాల నుండి విముక్తి పొందుతావు” అని చెప్పి వెళ్లిపోయాడు.
ఆ మాటలు విని ఆమె తన పాపాలపై పశ్చాత్తాపపడింది. వెంటనే కార్తీక వ్రతాన్ని ఆచరించాలని సంకల్పించింది. ఆ సంవత్సరంలో కార్తీకమాసం వచ్చినప్పుడు, ఆమె నిత్యం స్నానం, హరిపూజ, పురాణ శ్రవణం చేస్తూ నెలమొత్తం వ్రతాన్ని ఆచరించింది. చివరి రోజున బ్రాహ్మణ సమారాధన కూడా చేసింది.
దాంతో ఆమె పాపబంధాలు నశించి, దివ్య విమానంలో స్వర్గలోకానికి చేరి శాశ్వత సుఖాలను అనుభవించింది. అందువల్ల తెలిసి గాని తెలియక గాని ఎవరైతే కార్తీకమాసంలో దీపదానం చేస్తారో, వారు తమ పాపాలను నశింపజేసుకున్నవారే. ఈ కార్తీక మహత్యాన్ని విన్నా, చదివినా జన్మసంసార బంధాల నుండి విముక్తి పొంది విష్ణుభక్తి పరాయణులవుతారు.
ఇవి కార్తీక పురాణం మూడవ రోజు పారాయణంలో మనం తెలుసుకున్న ఐదవ అధ్యాయం యొక్క విశేషాలు. ఈ అధ్యాయం ద్వారా కార్తీకమాసంలో శ్రీమహావిష్ణువును పూజించడం, భగవద్గీత పారాయణం చేయడం, పురాణాలను వినడం, వనభోజనం చేయడం, దీపారాధన మరియు దీపదానం చేయడం ఎంతటి పుణ్యప్రదమైనవో తెలుసుకున్నాం. భక్తిశ్రద్ధలతో కార్తీకమాస వ్రతాన్ని ఆచరిస్తూ, ఆ శ్రీమహావిష్ణువు అనుగ్రహాన్ని పొందుదాం.
ఇలాంటి మరిన్ని స్తోత్రాలు, శ్లోకాలు, భక్తి విషయాల కోసం మా వెబ్‌సైట్‌లోని ఇతర పోస్ట్‌లను తప్పక చూడండి.
ఎన్నో స్తోత్రాలు, వాటి అర్థాలు తెలుగులో తెలుసుకోవాలనుకుంటే మన “భారతీయ సంస్కృతి” YouTube ఛానల్‌ను సందర్శించండి. 🙏
