వైశాఖ పురాణం 29వ అధ్యాయము
నారద మహర్షి అంబరీష మహారాజుకు వైశాఖ మాసంలోని పవిత్రమైన ద్వాదశి తిథి గొప్పతనాన్ని ఈ విధంగా వివరించారు. శ్రుతదేవ మహాముని శ్రుతకీర్తి మహారాజుతో చెబుతూ వైశాఖ మాసపు శుక్లపక్ష ద్వాదశి అన్ని పాపాలను హరిస్తుందని, ఈ రోజున శ్రీహరిని సేవించకుండా చేసే ఇతర దానధర్మాలు, తపస్సులు లేదా వ్రతాలు నిష్ఫలమవుతాయని తెలిపారు. ఈ రోజున సూర్యోదయానికి ముందే స్నానం చేయడం వల్ల గ్రహణ కాలంలో వేయి ఆవులను దానం చేసినంత పుణ్యం లభిస్తుంది. ముఖ్యంగా అన్నదానం చేయడం, యమధర్మరాజును, పితృదేవతలను, గురువులను పూజించి జల కలశాన్ని, పెరుగన్నాన్ని సమర్పించడం వల్ల అనంతమైన పుణ్యం కలుగుతుంది. సాలగ్రామ దానం చేయడం, విష్ణుమూర్తికి పాలు లేదా పంచామృతాలతో అభిషేకం చేయడం, పానకం, దోసపండు రసం, చెరకుగడ, మామిడి, ద్రాక్ష వంటి పండ్లను దానం చేయడం ఎంతో శ్రేష్ఠమని మహర్షి వివరించారు.
ఈ ద్వాదశి తిథి మహిమను చాటిచెప్పే ఒక కథను శ్రుతదేవుడు ఇలా వివరించారు. పూర్వం కాశ్మీర దేశంలో దేవవ్రతుడనే బ్రాహ్మణుడికి మాలిని అనే అందమైన కుమార్తె ఉండేది. ఆమెకు సత్యశీలుడనే యువకుడితో వివాహం జరిగింది. అయితే వారిద్దరి మధ్య అనురాగం ఉండేది కాదు. తన భర్తను వశం చేసుకోవాలనే కోరికతో మాలిని ఒక యోగినిని ఆశ్రయించి, ఆమె ఇచ్చిన వశీకరణ చూర్ణాన్ని భర్తకు ఆహారంలో కలిపి ఇచ్చింది. దానివల్ల సత్యశీలుడు అనారోగ్యం పాలై మంచం పట్టాడు. మాలిని మాత్రం తన భర్తను పట్టించుకోకుండా విచ్చలవిడిగా తిరుగుతూ పాపకార్యాల్లో మునిగిపోయింది. చివరికి ఆమె వ్యాధుల బారిన పడి మరణించి, యమలోకంలో కఠిన శిక్షలు అనుభవించిన తర్వాత కుక్కగా జన్మించింది. ఆ కుక్క సౌవీర దేశంలో పద్మబంధువు అనే బ్రాహ్మణుడి ఇంట్లో పనిచేసే దాసి వద్ద ఉండేది.
ఒక ఏడాది వైశాఖ మాసపు శుక్లపక్ష ద్వాదశి నాడు పద్మబంధువు కుమారుడు నదిలో స్నానం చేసి వచ్చి, తులసి కోట వద్ద తన పాదాలను కడుక్కున్నాడు. ఆ సమయంలో అరుగు కింద పడుకుని ఉన్న కుక్క మీద ఆ పవిత్ర జలం పడింది. ఆ నీటి స్పర్శ తగలగానే కుక్కకు పూర్వజన్మ జ్ఞానం కలిగి, తాను చేసిన పాపాలను గుర్తు తెచ్చుకుని పశ్చాత్తాపంతో రోదించింది. ఆ బ్రాహ్మణ కుమారుడితో మాట్లాడుతూ తన పాపాలను వివరించి, ఆ రోజు అతను చేసిన పుణ్యఫలాన్ని తనకు ధారపోసి రక్షించమని వేడుకుంది. కుక్క మాట్లాడటం చూసి ఆశ్చర్యపోయిన బ్రాహ్మణ కుమారుడు, మొదట తన పుణ్యాన్ని ఇవ్వడానికి అంగీకరించలేదు. కానీ ఆ కుక్క దీనంగా ప్రార్థిస్తూ, తాము పోషించే ప్రాణులను రక్షించడం గృహస్థు ధర్మమని, లోకానికే యజమాని అయిన విష్ణువు మనందరినీ ఎలా రక్షిస్తాడో, అలాగే తనను కూడా రక్షించమని కోరింది.
పుత్రుడి మాటలు విన్న పద్మబంధువు బయటకు వచ్చి, నాయనా సజ్జనులు ఎప్పుడూ పరోపకారం కోసమే జీవిస్తారని హితవు చెప్పారు. చంద్రుడు, సూర్యుడు, వాయువు, అగ్ని ఇవన్నీ ఇతరుల కోసమే పనిచేస్తాయని, గతంలో దధీచి, శిబి చక్రవర్తి, జీమూతవాహనుడు వంటి వారు ఇతరుల కోసం తమ ప్రాణాలను కూడా లెక్కచేయలేదని గుర్తుచేశారు. దయతో అడుగుతున్న ప్రాణిని ఉద్ధరించడం మన కర్తవ్యమని చెబుతూ, ఆ ద్వాదశి పుణ్యఫలాన్ని ఆ కుక్కకు ధారపోశారు. వెంటనే ఆ కుక్క తన రూపాన్ని విడిచి ఒక దివ్య సుందరిగా మారిపోయింది. ఆమె బ్రాహ్మణుడికి కృతజ్ఞతలు తెలిపి విమానం ఎక్కి స్వర్గానికి వెళ్లిపోయింది. ఆ తర్వాతి జన్మలో ఆమె ఊర్వశిగా ప్రసిద్ధి చెందింది. ఈ విధంగా పద్మబంధువు ఆ ద్వాదశి తిథిని లోకంలో అత్యంత పుణ్యప్రదమైనదిగా చాటిచెప్పాడు. కోట్ల గ్రహణాల కంటే, ఎన్నో యజ్ఞాల కంటే ఈ ద్వాదశి తిథి మహిమ గొప్పదని నారదుడు అంబరీషుడికి వివరించారు.
వైశాఖ పురాణం ఇరవై తొమ్మిదవ అధ్యాయము సంపూర్ణము
ముప్పైవ అధ్యాయం కోసం ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి
వైశాఖ పురాణం 1-30 అధ్యాయాలు
వైశాఖ పురాణము (Vaisakha Puranam) లోని అధ్యాయములు:
2వ అధ్యాయం – వైశాఖ మాసమున చేయవలసిన వివిధ దానములు – వాటి ఫలితములు
3వ అధ్యాయం – వివిధ దానములు – వాటి మహత్యములు
4వ అధ్యాయం – వైశాఖ ధర్మ ప్రశంస
5వ అధ్యాయం – వైశాఖమాస విశిష్టత
6వ అధ్యాయం – జలదాన మహత్యము – గృహగోధికా కథ
10వ అధ్యాయం – దక్షయజ్ఞ నాశము – కామదహనము
11వ అధ్యాయం – రతి దుఃఖము – దేవతల ఊరడింపు
13వ అధ్యాయం – అశూన్య శయన వ్రతము
17వ అధ్యాయం – యమ దుఃఖ నిరూపణము
18వ అధ్యాయం – విష్ణువు యముని ఊరడించుట
19వ అధ్యాయం – పిశాచత్వ విముక్తి
20వ అధ్యాయం – పాంచాలరాజు రాజ్యప్రాప్తి
21వ అధ్యాయం – పాంచాలరాజు సాయుజ్యము
22వ అధ్యాయం – దంతిల కోహల శాపవిముక్తి
23వ అధ్యాయం – కిరాతుని పూర్వజన్మ
27వ అధ్యాయం – కలిధర్మములు – పితృముక్తి
28వ అధ్యాయం – అక్షయతృతీయ విశిష్టత
29వ అధ్యాయం – శునీ మోక్షప్రాప్తి
30వ అధ్యాయం – పుష్కరిణి – ఫలశ్రుతి
శ్రీ మహావిష్ణువుకు ప్రీతిపాత్రమైన వైశాఖ మాసంలో సూర్యోదయ సమయమున నదీస్నానం ఆచరించి, పూజలు, జపాలు, దానాలు భక్తితో నిర్వహించి, వైశాఖ పురాణాన్ని పఠించినవారిపై శ్రీహరి ప్రసన్నుడగును. ఆయన అనుగ్రహంతో భక్తులకు పాప విముక్తి కలిగి, వైకుంఠ ప్రాప్తి సాధ్యమగును. 🙏