వైశాఖ పురాణం 22 వ అధ్యాయము
నారద మహర్షి అంబరీష మహారాజుకు వైశాఖ మాస విశిష్టతను ఇలా వివరిస్తున్నారు. శ్రుతదేవ మహాముని చెప్పిన కథలు విన్నాక శ్రుతకీర్తి మహారాజుకు అస్సలు తృప్తి కలగలేదు. ఆయన మునితో ఇలా అన్నాడు.. స్వామీ! ఈ వైశాఖ మహిమలు, విష్ణు కథలు వింటుంటే నాకు బ్రహ్మ పదవి గానీ, మోక్షం గానీ వద్దనిపిస్తోంది, అంత తీయగా ఉన్నాయి నీ మాటలు. నా మీద దయ ఉంచి ఇంకా కొన్ని దివ్యమైన ధర్మాలను వివరించండి అని వేడుకున్నాడు. దానికి శ్రుతదేవుడు సంతోషించి మరో అద్భుతమైన కథను చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు.
పంపాతీరంలో శంఖుడు అనే బ్రాహ్మణుడు ఉండేవాడు. ఒకసారి ఆయన వైశాఖ మాసంలో గోదావరి తీరానికి వస్తూ, దారిలో ఉన్న ముళ్లు రాళ్లు నిండిన దట్టమైన అడవిలో ప్రయాణిస్తున్నాడు. మధ్యాహ్నపు ఎండ మండిపోతోంది, కాళ్లు కాలుతున్నాయి, ఆ బాధ తట్టుకోలేక ఒక చెట్టు నీడన కూర్చున్నాడు. అప్పుడే ఒక క్రూరమైన బోయవాడు విల్లు పట్టుకుని అక్కడికి వచ్చాడు. వాడు ఏ మాత్రం దయ లేకుండా, సూర్యుడిలా ప్రకాశిస్తున్న శంఖుడిని బెదిరించి వాడు వేసుకున్న రత్న కుండలాలు, గొడుగు, చెప్పులు, కమండలం అన్నీ లాగేసుకుని వెళ్ళిపొమ్మన్నాడు. శంఖుడు నిస్సహాయంగా కాలుతున్న నేల మీద నడవలేక పడుతున్న బాధను చూసి ఆ బోయవాడికి ఎందుకో మనసు కరిగింది. వాడు వెంటనే పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్లి తాను దొంగిలించిన పాదుకలను (చెప్పులను) తిరిగి ఇచ్చేశాడు. ఇలా ఇస్తే తనకి కూడా కొంచెం పుణ్యం వస్తుందని వాడికి అనిపించింది.
ఆ చెప్పులు తొడుక్కున్న శంఖుడికి ఎంతో హాయిగా అనిపించి, ఆ బోయవాడిని మనస్ఫూర్తిగా దీవించాడు. నీకు ఇంత మంచి బుద్ధి పుట్టిందంటే అది కచ్చితంగా ఈ వైశాఖ మాసపు గొప్పతనమే అని చెప్పాడు. బోయవాడు ఆశ్చర్యపోయి, “నీ దగ్గర లాక్కున్నవి నీకే ఇస్తే పుణ్యం ఎలా వస్తుంది? ఈ నెల అంత ప్రత్యేకం ఏంటి?” అని అడిగాడు. దానికి శంఖుడు.. ఏ పుణ్య కార్యానికైనా ఫలితం వచ్చే జన్మలో దక్కుతుందేమో కానీ, వైశాఖ మాసంలో చేసే దానానికి మాత్రం వెంటనే ఫలితం వస్తుందని వివరించాడు. గయ, గంగ, ప్రయాగ, కాశీ, గోదావరి, కృష్ణా వంటి పుణ్యక్షేత్రాలకు వెళ్ళినా రాని పుణ్యం, వైశాఖ వ్రతం గురించి విన్నా, పాటించినా వస్తుందని చెప్పాడు. విష్ణుమూర్తికి ఈ మాసం అంటే చాలా ఇష్టం కాబట్టి దీన్ని ‘మాధవ మాసం’ అంటారని, నువ్వు చెప్పులు ఇవ్వడం వల్ల నీ పాపాలన్నీ పోతాయని చెప్పాడు.
వారు ఇలా మాట్లాడుకుంటుండగా, పక్కనే ఒక సింహం, ఒక ఏనుగు భయంకరంగా పోరాడుకుంటున్నాయి. కానీ శంఖుడు చెబుతున్న వైశాఖ మహిమను వినగానే ఆ రెండు జంతువుల జన్మలు పోయి వారికి దివ్య రూపాలు వచ్చాయి. వెంటనే ఆకాశం నుండి విమానాలు దిగాయి. ఆ దివ్య పురుషులు శంఖుడికి నమస్కరించి, తాము మతంగ మహర్షి కొడుకులైన దంతిలుడు, కోహలుడు అని చెప్పుకున్నారు. పూర్వం తమ తండ్రి వైశాఖ మాసంలో చలివేంద్రాలు పెట్టమని, సేవ చేయమని చెబితే వినకుండా ఎగతాళి చేశామని, అందుకే ఆయన కోపంతో మమ్మల్ని జంతువులుగా పుట్టమని శపించారని వివరించారు. ఎప్పుడైతే ఎవరైనా వైశాఖ ధర్మాల గురించి చర్చించుకుంటుండగా వింటారో, అప్పుడే మాకు శాప విముక్తి కలుగుతుందని మా తండ్రి చెప్పారని, ఇప్పుడు నీ మాటల వల్ల మాకు మోక్షం కలిగిందని కృతజ్ఞతలు చెప్పుకుని వారు విమానం ఎక్కి వెళ్లిపోయారు.
ఇది చూసిన బోయవాడికి ఒక్కసారిగా జ్ఞానోదయం అయింది. వాడిలో ఉన్న హింసా ప్రవృత్తి మొత్తం పోయి మనసు పవిత్రమైంది. ఆశ్చర్యంతో వాడు శంఖుడి పాదాల మీద పడి పశ్చాత్తాపం చెందాడు. ఇదంతా నారదుడు అంబరీషుడికి వివరిస్తూ, వైశాఖ మాస మహిమ అంతటి గొప్పదని ముగించారు.
వైశాఖ పురాణం ఇరవై రెండవ అధ్యాయం సంపూర్ణం.
ఇరవై మూడవ అధ్యాయం కోసం ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి
వైశాఖ పురాణం 1-30 అధ్యాయాలు
వైశాఖ పురాణము (Vaisakha Puranam) లోని అధ్యాయములు:
2వ అధ్యాయం – వైశాఖ మాసమున చేయవలసిన వివిధ దానములు – వాటి ఫలితములు
3వ అధ్యాయం – వివిధ దానములు – వాటి మహత్యములు
4వ అధ్యాయం – వైశాఖ ధర్మ ప్రశంస
5వ అధ్యాయం – వైశాఖమాస విశిష్టత
6వ అధ్యాయం – జలదాన మహత్యము – గృహగోధికా కథ
10వ అధ్యాయం – దక్షయజ్ఞ నాశము – కామదహనము
11వ అధ్యాయం – రతి దుఃఖము – దేవతల ఊరడింపు
13వ అధ్యాయం – అశూన్య శయన వ్రతము
17వ అధ్యాయం – యమ దుఃఖ నిరూపణము
18వ అధ్యాయం – విష్ణువు యముని ఊరడించుట
19వ అధ్యాయం – పిశాచత్వ విముక్తి
20వ అధ్యాయం – పాంచాలరాజు రాజ్యప్రాప్తి
21వ అధ్యాయం – పాంచాలరాజు సాయుజ్యము
22వ అధ్యాయం – దంతిల కోహల శాపవిముక్తి
23వ అధ్యాయం – కిరాతుని పూర్వజన్మ
27వ అధ్యాయం – కలిధర్మములు – పితృముక్తి
28వ అధ్యాయం – అక్షయతృతీయ విశిష్టత
29వ అధ్యాయం – శునీ మోక్షప్రాప్తి
30వ అధ్యాయం – పుష్కరిణి – ఫలశ్రుతి
శ్రీ మహావిష్ణువుకు ప్రీతిపాత్రమైన వైశాఖ మాసంలో సూర్యోదయ సమయమున నదీస్నానం ఆచరించి, పూజలు, జపాలు, దానాలు భక్తితో నిర్వహించి, వైశాఖ పురాణాన్ని పఠించినవారిపై శ్రీహరి ప్రసన్నుడగును. ఆయన అనుగ్రహంతో భక్తులకు పాప విముక్తి కలిగి, వైకుంఠ ప్రాప్తి సాధ్యమగును. 🙏