వైశాఖ పురాణం 19 వ అధ్యాయము

నారద మహర్షి అంబరీష మహారాజుకు వైశాఖ పురాణ విశిష్టతను వివరిస్తూ ఇలా అన్నారు. శ్రుతకీర్తి మహారాజు శ్రుతదేవ మహాముని పాదాలకు నమస్కరించి, “స్వామీ! వైశాఖ మాసం గొప్పతనాన్ని ఇంకా వినాలని ఉంది, దయచేసి వివరించండి” అని వేడుకున్నాడు. దానికి శ్రుతదేవుడు ఇలా జవాబిచ్చాడు. రాజా! ఎన్నో జన్మల పుణ్యం ఉంటే తప్ప భగవంతుడి కథలు వినాలనే బుద్ధి పుట్టదు. నీకు ఇలాంటి ఆసక్తి కలిగింది అంటే నీవు చాలా అదృష్టవంతుడివి, నీకు ముందు ముందు మరిన్ని శుభాలు కలగబోతున్నాయి. వైశాఖ మాసంలో సూర్యుడు మేషరాశిలో ఉన్నప్పుడు తెల్లవారుజామున స్నానం చేసి, విష్ణువును పూజించి, ఆయన కథలు వింటూ శక్తి కొద్దీ దానాలు చేసేవారు కచ్చితంగా వైకుంఠానికి వెళ్తారు. అయితే, వైశాఖ పురాణం చెబుతున్నప్పుడు శ్రద్ధగా వినకుండా వేరే పనుల మీద మనసు పెట్టేవాడు అజ్ఞాని. వాడు రౌరవ నరకానికి వెళ్లి పిశాచంలా పుడతాడు. దీనికి ఉదాహరణగా ఒక గొప్ప కథను చెబుతాను విను.

పూర్వం గోదావరి తీరంలో బ్రహ్మేశ్వరం అనే పుణ్యక్షేత్రం ఉండేది. అక్కడ దుర్వాస మహాముని శిష్యులైన సత్యనిష్ఠుడు, తపోనిష్ఠుడు అనే ఇద్దరు ఉండేవారు. వారిద్దరూ గొప్ప జ్ఞానులు, ఉపనిషత్తులు చదివినవారు, భిక్షాటనతో బతికే పుణ్యాత్ములు. వారిలో సత్యనిష్ఠుడికి శ్రీహరి కథలు అంటే ప్రాణం. ఎవరైనా కథలు చెబుతుంటే పనులన్నీ మానేసి రాత్రింబగళ్లు వినేవాడు. ఒకవేళ ఎవరూ లేకపోతే తానే ఇతరులకు కథలు చెప్పేవాడు. చివరకు వినేవారు కూడా ఎవరూ లేకపోతే తనలో తానే ఆ కథలను తలచుకుంటూ ఉండేవాడు. తీర్థయాత్రలు, క్షేత్ర దర్శనాల కంటే అతనికి విష్ణు కథలు వినడమే ఎక్కువ ఆనందాన్ని ఇచ్చేది. విష్ణు కథలు లేనప్పుడు మాత్రమే తన సొంత పనులు చూసుకునేవాడు. భగవంతుడి కథలు వినడం వల్ల మనసు శుద్ధి అవుతుందని, దానివల్ల భక్తి పెరిగి ఆ పరబ్రహ్మ హృదయంలో కనిపిస్తాడని అతను నమ్మేవాడు. చిత్తశుద్ధి లేని కర్మలు వ్యర్థమని, గుడ్డివాడికి అద్దం చూపించినట్టు ప్రయోజనం ఉండదని అతను భావించేవాడు. విష్ణు కథలు, సజ్జనులు లేని చోటు గంగా తీరమైనా సరే అది ఉండదగినది కాదని, అటువంటి చోట మరణించేవారు కుక్కలై పుడతారని సత్యనిష్ఠుడు నమ్మేవాడు.

మరోవైపు తపోనిష్ఠుడు మాత్రం కేవలం పూజలు, జపాలు వంటి కర్మలకే ప్రాధాన్యత ఇచ్చేవాడు. ఎవరైనా దేవుడి కథలు చెబుతుంటే, అది తన పూజకు ఆటంకం అనుకుని వినకుండా దూరంగా వెళ్లిపోయేవాడు. కేవలం తన నియమాలను పాటించడమే గొప్ప అనుకునేవాడు తప్ప, భగవంతుడిని స్మరించడం, కథలు వినడం గొప్పదని అనుకోలేదు. ఈ అహంకారంతోనే అతను కొంతకాలానికి మరణించి ‘చిన్నకర్ణుడు’ అనే పేరుతో పిశాచమై పుట్టాడు. ఒక అడవిలో జమ్మి చెట్టు మీద నివసిస్తూ ఎండిపోయిన పెదవులతో, నోటితో ఆకలి దప్పికలతో కొన్ని వేల సంవత్సరాలు నరకయాతన అనుభవించాడు. అతనికి నీటి చుక్క నిప్పులాగా, పండ్లు విషం లాగా అనిపించేవి. అతను పడుతున్న బాధను చూసేవారు కూడా ఎవరూ లేక విలవిలలాడిపోయేవాడు.

ఒకరోజు సత్యనిష్ఠుడు ఏదో పని మీద ఆ అడవి దారిలో వెళ్తుంటే, అక్కడ ఏడుస్తూ శరణు కోరుతున్న పిశాచాన్ని చూశాడు. జాలిపడి భయపడకు అని ధైర్యం చెప్పి కారణం అడిగాడు. అప్పుడు ఆ పిశాచం.. “నేను మీతో పాటే దుర్వాస ముని దగ్గర చదువుకున్న తపోనిష్ఠుడిని. కర్మల మీద ఉన్న మమకారంతో విష్ణు కథలను వినకుండా మూర్ఖంగా ఉన్నాను కాబట్టే నాకు ఈ గతి పట్టింది. నన్ను మీరే రక్షించాలి” అని ఏడ్చింది. అప్పుడు సత్యనిష్ఠుడు ఎంతో దయతో.. తానూ వైశాఖ పురాణం విన్నప్పుడు కలిగిన పుణ్యంలో కేవలం రెండు గడియల కాలం (సుమారు 48 నిమిషాలు) పుణ్యాన్ని ఆ పిశాచానికి ధారపోశాడు. అంతే! ఆ పుణ్య ప్రభావంతో తపోనిష్ఠుడి పిశాచ రూపం పోయి దివ్య దేహం వచ్చింది. అతను సత్యనిష్ఠుడికి కృతజ్ఞతలు చెప్పుకుని విష్ణువు పంపిన విమానం ఎక్కి వైకుంఠానికి వెళ్లిపోయాడు.

రాజా! గంగా ప్రవాహం కంటే, పుణ్య క్షేత్రాల కంటే విష్ణు కథా శ్రవణం ఎంతో పవిత్రమైనది. ఆ పరమాత్మ అందరిలోనూ ఉన్నాడు, సర్వవ్యాపి, నిర్గుణుడు. ఆయనే నారాయణుడు, ఆయనే శివుడు. అంతా బ్రహ్మమయమే అని గ్రహించాలి. రకరకాల రూపాల్లో కనిపిస్తున్నా ఆ పరమేశ్వరుడు ఒక్కడే అని శ్రుతదేవుడు శ్రుతకీర్తికి వివరించాడు.

వైశాఖ పురాణం పందొమ్మిదవ అధ్యాయం సంపూర్ణం.

ఇరవయ్యవ అధ్యాయం కోసం ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి 

వైశాఖ పురాణం 1-30 అధ్యాయాలు

వైశాఖ పురాణము (Vaisakha Puranam) లోని అధ్యాయములు:

1వ అధ్యాయం – వైశాఖమాస ప్రశంస

2వ అధ్యాయం – వైశాఖ మాసమున చేయవలసిన వివిధ దానములు – వాటి  ఫలితములు

3వ అధ్యాయం – వివిధ దానములు – వాటి మహత్యములు

4వ అధ్యాయం – వైశాఖ ధర్మ ప్రశంస

5వ అధ్యాయం – వైశాఖమాస విశిష్టత

6వ అధ్యాయం – జలదాన మహత్యము – గృహగోధికా కథ

7వ అధ్యాయం – వైశాఖమాస  దానములు

8వ అధ్యాయం – పిశాచ మోక్షము

9వ అధ్యాయం – సతీ దేహత్యాగము

10వ అధ్యాయం – దక్షయజ్ఞ నాశము – కామదహనము

11వ అధ్యాయం – రతి దుఃఖము – దేవతల ఊరడింపు

12వ అధ్యాయం – కుమార జననము

13వ అధ్యాయం – అశూన్య శయన వ్రతము

14వ అధ్యాయం – ఛత్రదాన మహిమ

15వ అధ్యాయం – వైశాఖవ్రత మహిమ

16వ అధ్యాయం – యముని పరాజయము

17వ అధ్యాయం – యమ దుఃఖ నిరూపణము

18వ అధ్యాయం – విష్ణువు యముని ఊరడించుట

19వ అధ్యాయం – పిశాచత్వ విముక్తి

20వ అధ్యాయం – పాంచాలరాజు రాజ్యప్రాప్తి

21వ అధ్యాయం – పాంచాలరాజు సాయుజ్యము

22వ అధ్యాయం – దంతిల కోహల శాపవిముక్తి

23వ అధ్యాయం – కిరాతుని పూర్వజన్మ

24వ అధ్యాయం – వాయుశాపము

25వ అధ్యాయం – భాగవత ధర్మములు

26వ అధ్యాయం – వాల్మీకి జన్మ

27వ అధ్యాయం – కలిధర్మములు – పితృముక్తి

28వ అధ్యాయం – అక్షయతృతీయ విశిష్టత

29వ అధ్యాయం – శునీ మోక్షప్రాప్తి

30వ అధ్యాయం – పుష్కరిణి – ఫలశ్రుతి

శ్రీ మహావిష్ణువుకు ప్రీతిపాత్రమైన వైశాఖ మాసంలో సూర్యోదయ సమయమున నదీస్నానం ఆచరించి, పూజలు, జపాలు, దానాలు భక్తితో నిర్వహించి, వైశాఖ పురాణాన్ని పఠించినవారిపై శ్రీహరి ప్రసన్నుడగును. ఆయన అనుగ్రహంతో భక్తులకు పాప విముక్తి కలిగి, వైకుంఠ ప్రాప్తి సాధ్యమగును. 🙏