వైశాఖ పురాణం 27వ అధ్యాయము

నారద మహర్షి అంబరీష మహారాజుకు వైశాఖ మాస విశిష్టతను వివరిస్తూ ఇలా అన్నారు. శ్రుతదేవ మహాముని మాటలు విన్న శ్రుతకీర్తి మహారాజు అడిగిన ప్రశ్నలకు సమాధానంగా వైశాఖ మాసం గొప్పతనాన్ని వివరించారు. వైశాఖ మాసంలో వచ్చే ముప్పై తిథులూ చాలా పవిత్రమైనవేనని, అందులోనూ ఏకాదశి రోజు చేసే పుణ్యకార్యం కోట్లాది రెట్లు ఫలితాన్ని ఇస్తుందని చెప్పారు. ఆ రోజు చేసే స్నానం, దానం, హోమం, హరికథా శ్రవణం వెంటనే మోక్షాన్ని కలిగిస్తాయి. ఒకవేళ ఆరోగ్యం సహకరించక స్నానాదులు చేయలేకపోయినా, కనీసం విష్ణు కథలు విన్నా సరే పూర్తి ఫలితం దక్కుతుంది. కానీ ఒంట్లో ఓపిక ఉండి, నీళ్లు అందుబాటులో ఉన్నా స్నానం చేయని వారు గోహత్య చేసినంత పాపాన్ని, తల్లిదండ్రులకు ద్రోహం చేసినంత దోషాన్ని మూటగట్టుకుంటారు. ఈ మాసం పేద, ధనిక, ముసలి, ముతక అని తేడా లేకుండా అందరూ ఆచరించి తరించదగ్గ పుణ్యకాలం.

వైశాఖ మాసం విశిష్టతను తెలియజేయడానికి ధర్మవర్ణుడు అనే బ్రాహ్మణుడి కథను పెద్దలు చెబుతుంటారు. కలియుగం మొదలైన కొత్తలో ప్రజలందరూ ధర్మాన్ని వదిలేసి పాపాల్లో మునిగిపోయి ఉండటం చూసి, ధర్మవర్ణుడు ఆ దేశాన్ని వదిలి పుష్కర క్షేత్రానికి వెళ్లాడు. అక్కడ మునులందరూ కలియుగంలో చిన్న పుణ్యం చేసినా పెద్ద ఫలితం వస్తుందని చర్చించుకుంటున్నారు. అదే సమయంలో నారద మహర్షి అక్కడికి వచ్చి, తన నాలుకను మరియు కోరికలను అదుపు చేసే అవయవాన్ని పట్టుకుని గట్టిగా నవ్వడం మొదలుపెట్టారు. దానికి కారణం అడగగా, కలియుగంలో తిండి మీద ధ్యాసను (నాలుకను) మరియు శారీరక కోరికలను అదుపులో ఉంచుకోవడం అందరికంటే కష్టమైన పని అని, ఆ రెండింటిని నిగ్రహించుకున్న వాడికి భగవంతుడి దయ సులభంగా దొరుకుతుందని నారదుడు వివరించాడు. కలియుగంలో ధర్మం క్షీణించిపోతుందని, సజ్జనులకు గౌరవం ఉండదని చెబుతూ ఆయన అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోయారు.

ధర్మవర్ణుడు లోకాన్ని గమనిస్తూ పితృలోకానికి వెళ్లాడు. అక్కడ అతను చూసిన దృశ్యం చాలా భయంకరంగా ఉంది. అతని పితృదేవతలు (పూర్వీకులు) ఒక చీకటి నూతిలో తలకిందులుగా వేలాడుతున్నారు. వారు పట్టుకున్నది కేవలం ఒకే ఒక గడ్డి పరక. ఆ గడ్డి పరకను కూడా ఒక ఎలుక (కాలం) నిరంతరం కొరికేస్తోంది. ఆ గడ్డి పరక ఎప్పుడూ తెగిపోతుందా అని వారు భయంతో విలవిలలాడుతున్నారు. ధర్మవర్ణుడు అది చూసి జాలిపడి మీరు ఎవరు అని అడగగా, వారు “మేము నీ పితృదేవతలం” అని చెప్పారు. వారి వంశంలో ధర్మవర్ణుడు ఒక్కడే మిగిలాడని, అతను పెళ్లి చేసుకోకుండా సన్యాసిలా తిరుగుతుండటం వల్ల వంశం అంతమైపోతోందని, ఆ గడ్డి పరక అతనేనని వారు వివరించారు. ఆ ఎలుక అతడి ఆయుష్షును కొరికేస్తోందని, అతను చనిపోతే తమకు పిండం పెట్టే దిక్కు ఉండదని, అప్పుడు తాము ఆ నరకంలో పడిపోతామని బాధపడ్డారు.

పితృదేవతలు ధర్మవర్ణుడిని బతిమాలి, వెంటనే భూలోకానికి వెళ్లి గృహస్థుగా మారి సంతానాన్ని పొందమని కోరారు. ఒక ఉత్తమమైన పుత్రుడు ఉంటే చాలు వంశం తరిస్తుందని చెప్పారు. వైశాఖ మాసంలో పితృదేవతల కోసం చేసే తర్పణాలు, శ్రాద్ధ కర్మలు చాలా గొప్పవని తెలిపారు. ముఖ్యంగా చైత్ర బహుళ అమావాస్య (వైశాఖానికి ముందు వచ్చేది) రోజున జల కలశాన్ని దానం చేసి పిండ ప్రదానం చేస్తే గయలో కోటి సార్లు చేసినంత పుణ్యం వస్తుందని వివరించారు. ఆ రోజు చల్లని పానీయాలు, అన్నదానం చేస్తే పితృదేవతలపై అమృత వర్షం కురిసినట్టు ఉంటుందని చెప్పారు. వారి మాటలు విన్న ధర్మవర్ణుడు తన తప్పు తెలుసుకుని బాధపడ్డాడు. పితృదేవతలకు, ఋషులకు ఋణం తీర్చుకోని వాడి జన్మ వ్యర్థమని గ్రహించాడు.

వెంటనే ధర్మవర్ణుడు భూలోకానికి తిరిగి వచ్చి, చైత్ర అమావాస్య నాడు పితృదేవతలు చెప్పిన విధంగా జల కలశ దానం, తర్పణాలు నిర్వహించాడు. ఆ తర్వాత వివాహం చేసుకుని ఉత్తమ సంతానాన్ని పొందాడు. వైశాఖ మాసపు గొప్పతనాన్ని, అమావాస్య విశిష్టతను లోకమంతటా చాటి చెప్పాడు. తన బాధ్యతలన్నీ తీరిన తర్వాత గంధమాదన పర్వతానికి వెళ్లి తపస్సు చేసుకున్నాడు. ఈ కథ విన్న వారికి, చెప్పిన వారికి పితృదేవతల ఆశీస్సులు లభిస్తాయి. సూర్యుడు మేషరాశిలో ఉన్నప్పుడు వైశాఖ మాసం ముప్పై రోజులూ పవిత్రమైనవేనని, అందులో ఏ ఒక్క రోజైనా భక్తితో పూజలు చేస్తే అపారమైన పుణ్యం దక్కుతుందని శ్రుతదేవ మహాముని శ్రుతకీర్తికి వివరించారు. ఈ విషయాన్నే నారదుడు అంబరీషుడికి తెలియజేశారు.

వైశాఖ పురాణం ఇరవై ఏడవ అధ్యాయము సంపూర్ణము

ఇరవై ఎనిమిదవ అధ్యాయం కోసం ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి 

వైశాఖ పురాణం 1-30 అధ్యాయాలు

వైశాఖ పురాణము (Vaisakha Puranam) లోని అధ్యాయములు:

1వ అధ్యాయం – వైశాఖమాస ప్రశంస

2వ అధ్యాయం – వైశాఖ మాసమున చేయవలసిన వివిధ దానములు – వాటి  ఫలితములు

3వ అధ్యాయం – వివిధ దానములు – వాటి మహత్యములు

4వ అధ్యాయం – వైశాఖ ధర్మ ప్రశంస

5వ అధ్యాయం – వైశాఖమాస విశిష్టత

6వ అధ్యాయం – జలదాన మహత్యము – గృహగోధికా కథ

7వ అధ్యాయం – వైశాఖమాస  దానములు

8వ అధ్యాయం – పిశాచ మోక్షము

9వ అధ్యాయం – సతీ దేహత్యాగము

10వ అధ్యాయం – దక్షయజ్ఞ నాశము – కామదహనము

11వ అధ్యాయం – రతి దుఃఖము – దేవతల ఊరడింపు

12వ అధ్యాయం – కుమార జననము

13వ అధ్యాయం – అశూన్య శయన వ్రతము

14వ అధ్యాయం – ఛత్రదాన మహిమ

15వ అధ్యాయం – వైశాఖవ్రత మహిమ

16వ అధ్యాయం – యముని పరాజయము

17వ అధ్యాయం – యమ దుఃఖ నిరూపణము

18వ అధ్యాయం – విష్ణువు యముని ఊరడించుట

19వ అధ్యాయం – పిశాచత్వ విముక్తి

20వ అధ్యాయం – పాంచాలరాజు రాజ్యప్రాప్తి

21వ అధ్యాయం – పాంచాలరాజు సాయుజ్యము

22వ అధ్యాయం – దంతిల కోహల శాపవిముక్తి

23వ అధ్యాయం – కిరాతుని పూర్వజన్మ

24వ అధ్యాయం – వాయుశాపము

25వ అధ్యాయం – భాగవత ధర్మములు

26వ అధ్యాయం – వాల్మీకి జన్మ

27వ అధ్యాయం – కలిధర్మములు – పితృముక్తి

28వ అధ్యాయం – అక్షయతృతీయ విశిష్టత

29వ అధ్యాయం – శునీ మోక్షప్రాప్తి

30వ అధ్యాయం – పుష్కరిణి – ఫలశ్రుతి

శ్రీ మహావిష్ణువుకు ప్రీతిపాత్రమైన వైశాఖ మాసంలో సూర్యోదయ సమయమున నదీస్నానం ఆచరించి, పూజలు, జపాలు, దానాలు భక్తితో నిర్వహించి, వైశాఖ పురాణాన్ని పఠించినవారిపై శ్రీహరి ప్రసన్నుడగును. ఆయన అనుగ్రహంతో భక్తులకు పాప విముక్తి కలిగి, వైకుంఠ ప్రాప్తి సాధ్యమగును. 🙏