నారాయణీయం 41 వ దశకమ్ – పూతనాదహనం తథా కృష్ణలాలనాహ్లాదమ్

బాలకృష్ణుని అద్భుతమైన బాలలీలలను మరింత మధురంగా వర్ణించే పవిత్ర దశకమే నారాయణీయం 41వ దశకం. పూతన సంహారం అనంతరం ఆమె దేహాన్ని గోకులవాసులు దహనం చేయడం, ఆ దేహం నుండి వెలువడిన సుగంధం, పూతనకు లభించిన భగవద్గతి వంటి అద్భుత ఘట్టాలు ఇందులో దర్శనమిస్తాయి. అనంతరం యశోదమ్మ, నందుడు మరియు గోకుల గోపికలు బాలకృష్ణుని ముద్దు మురిపాలతో లాలిస్తూ, ఆయన బాలరూపాన్ని చూసి అపారమైన ఆనందాన్ని పొందుతారు. యశోదమ్మ మాతృవాత్సల్యం, గోపికల ప్రేమ, బాలకృష్ణుని మనోహరమైన చిరునవ్వులు ఈ దశకానికి ప్రత్యేక మాధుర్యాన్ని అందిస్తాయి. భగవంతుని బాలరూపాన్ని ధ్యానిస్తూ, ఈ పవిత్ర దశకాన్ని భక్తిశ్రద్ధలతో ఆలకిద్దాం. జై శ్రీకృష్ణ!

వ్రజేశ్వరః శౌరివచో నిశమ్య
సమావ్రజన్నధ్వని భీతచేతాః |
నిష్పిష్టనిశ్శేషతరుం నిరీక్ష్య
కంచిత్పదార్థం శరణం గతస్త్వామ్ || 1 ||

ఓ భగవంతుడా! నీ తండ్రి వసుదేవుడు చెప్పిన మాటలను విన్న నంద మహారాజు, నిన్ను మరియు గోకులంలోని వారిని గురించి ఆందోళనతో, భయభ్రాంతుడై త్వరగా గోకులం వైపు బయలుదేరాడు. మార్గమధ్యంలో ఒక పెద్ద చెట్టు పూర్తిగా విరిగి నేలకూలి ఉండటాన్ని చూశాడు. అక్కడ ఏదో భయంకరమైన సంఘటన జరిగిందని గ్రహించి, తనకు రక్షణ కలిగించగల పరమాత్మవైన నిన్నే శరణుగా భావించాడు.

నిశమ్య గోపీవచనాదుదంతం
సర్వేఽపి గోపా భయవిస్మయాంధాః |
త్వత్పాతితం ఘోరపిశాచదేహం
దేహుర్విదూరేఽథ కుఠారకృత్తమ్ || 2 ||

ఓ కృష్ణా! గోపికలు చెప్పిన మాటల ద్వారా పూతన అనే భయంకర రాక్షసి నీ చేత సంహరించబడిందని తెలుసుకున్న గోపులు, భయం మరియు ఆశ్చర్యంతో అక్కడికి చేరుకున్నారు. నీ చేత పడగొట్టబడిన ఆ భయంకరమైన పిశాచ స్త్రీ యొక్క మహాకాయ శరీరాన్ని చూసి, దానిని గొడ్డళ్లతో ముక్కలుగా నరికి, దూరంగా తీసుకెళ్లి దహనం చేయడానికి సిద్ధం చేశారు.

త్వత్పీతపూతస్తనతచ్ఛరీరా-
-త్సముచ్చలన్నుచ్చతరో హి ధూమః |
శంకామధాదాగరవః కిమేష
కిం చాందనో గౌగ్గులవోఽథవేతి || 3 ||

ఓ భగవంతుడా! నీవు పానం చేసిన పూతన విషపూరిత స్తనంతో కూడిన ఆ శరీరాన్ని దహనం చేయగా, దాని నుంచి పైకి ఎగసిన దట్టమైన పొగ చుట్టూ వ్యాపించింది. అయితే ఆశ్చర్యకరంగా ఆ పొగ నుంచి దుర్గంధం కాకుండా అద్భుతమైన సువాసన వచ్చింది. అది అగరు పరిమళమా? చందన సువాసనా? గుగ్గిలం వంటి పవిత్రమైన సుగంధమా? అని గోపులు ఆశ్చర్యంతో ఆలోచించారు.

మదంగసంగస్య ఫలం న దూరే
క్షణేన తావద్భవతామపి స్యాత్ |
ఇత్యుల్లపన్ వల్లవతల్లజేభ్య-
-స్త్వం పూతనామాతనుథాః సుగంధిమ్ || 4 ||

ఓ కృష్ణా! నీ దివ్యమైన శరీరాన్ని ఒక్కసారి స్పర్శించినా దాని ఫలం ఎంత గొప్పదో గోపులు ఆశ్చర్యంతో చెప్పుకున్నారు. “నా శరీరాన్ని ఒక్కసారి తాకిన ఫలమే ఇంత గొప్పదైతే, నిన్ను ప్రేమతో సేవించే వారికి ఎంతటి మహత్తరమైన ఫలం లభిస్తుందో!” అని వారు భావించారు. నిన్ను చంపాలనే దుష్ట ఉద్దేశంతో వచ్చిన పూతన కూడా నీ దివ్యస్పర్శ వల్ల చివరికి పవిత్రమైన సుగంధాన్ని పొందింది.

చిత్రం పిశాచ్యా న హతః కుమార-
-శ్చిత్రం పురైవాకథి శౌరిణేదమ్ |
ఇతి ప్రశంసన్ కిల గోపలోకో
భవన్ముఖాలోకరసే న్యమాంక్షీత్ ||5 ||

ఓ భగవంతుడా! పూతన వంటి భయంకరమైన రాక్షసి చేతుల్లో ఉన్నప్పటికీ చిన్నబాలుడైన నీవు ఎటువంటి హాని పొందకుండా సురక్షితంగా ఉండటం చూసి గోకులవాసులు ఎంతో ఆశ్చర్యపోయారు. అంతేకాదు, నీవు పూతనను సంహరిస్తావని వసుదేవుడు ముందుగానే చెప్పిన మాటలు నిజమయ్యాయని గుర్తుచేసుకున్నారు. నీ మహిమను ప్రశంసిస్తూ, నీ అందమైన బాలముఖాన్ని చూస్తూ కలిగే మధురమైన ఆనందంలో వారు పూర్తిగా మునిగిపోయారు.

దినే దినేఽథ ప్రతివృద్ధలక్ష్మీ-
-రక్షీణమాంగళ్యశతో వ్రజోఽయమ్ |
భవన్నివాసాదయి వాసుదేవ
ప్రమోదసాంద్రః పరితో విరేజే || 6 ||

ఓ వాసుదేవా! నీవు గోకులంలో నివసించడం ప్రారంభించినప్పటి నుంచి ఆ వ్రజభూమి రోజురోజుకూ మరింత ఐశ్వర్యంతో, సౌభాగ్యంతో వర్ధిల్లింది. అనేక మంగళకరమైన సంఘటనలు అక్కడ నిరంతరం జరుగుతూ ఉండేవి. నీ పవిత్రమైన సాన్నిధ్యంతో గోకులం అంతటా అపారమైన ఆనందం నిండిపోయి, అన్ని విధాలా వైభవంగా ప్రకాశించింది.

గృహేషు తే కోమలరూపహాస-
-మిథః కథాసంకులితాః కమన్యః |
వృత్తేషు కృత్యేషు భవన్నిరీక్షా-
-సమాగతాః ప్రత్యహమత్యనందన్ || 7 ||

ఓ కృష్ణా! గోకులంలోని గోపికలు తమ ఇళ్లలో నీ కోమలమైన రూపాన్ని, నీ మధురమైన చిరునవ్వును గురించి ఒకరితో ఒకరు ప్రేమగా మాట్లాడుకుంటూ ఉండేవారు. తమ రోజువారీ పనుల్లో నిమగ్నమై ఉన్నప్పటికీ, నీ దర్శనం కోసం వారి మనసులు ఎప్పుడూ ఎదురుచూస్తుండేవి. ఏదో ఒక కారణంతో ప్రతిరోజూ నీ దగ్గరకు వచ్చి, నీ బాలలీలలను చూస్తూ అపారమైన ఆనందాన్ని పొందేవారు.

అహో కుమారో మయి దత్తదృష్టిః
స్మితం కృతం మాం ప్రతి వత్సకేన |
ఏహ్యేహి మామిత్యుపసార్య పాణిం
త్వయీశ కిం కిం న కృతం వధూభిః || 8 ||

ఓ ఈశ్వరా! గోకులంలోని గోపికలు నిన్ను తమ స్వంత బిడ్డలాగే ప్రేమించేవారు. “ఈ చిన్నబాలుడు నా వైపు చూశాడు, నన్ను చూసి చిరునవ్వు నవ్వాడు” అని ఎంతో ఆనందించేవారు. “కృష్ణా! ఇటు రా, ఇటు రా” అంటూ ప్రేమగా తమ చేతులను చాచి నిన్ను దగ్గరకు పిలిచేవారు. నీ ఒక్క చూపు, ఒక్క చిరునవ్వు కూడా వారి హృదయాలను అపారమైన ఆనందంతో నింపేది. నీ బాలరూపం పట్ల వారు చూపించిన ప్రేమకు హద్దులే లేవు.

భవద్వపుఃస్పర్శనకౌతుకేన
కరాత్ కరం గోపవధూజనేన |
నీతస్త్వమాతామ్రసరోజమాలా-
-వ్యాలంబిలోలంబతులామలాసీః || 9 ||

ఓ భగవంతుడా! నీ కోమలమైన దివ్యశరీరాన్ని స్పర్శించాలనే అపారమైన ప్రేమతో గోకుల గోపికలు నిన్ను ఒకరి చేతి నుంచి మరొకరి చేతికి ప్రేమగా తీసుకునేవారు. వారి చేతుల్లో ఊగుతూ నీవు ఎంతో అందంగా కనిపించేవాడివి. ఎర్రని కమలాల మాలల చుట్టూ తిరిగే తుమ్మెదల వలె, నీ చుట్టూ కూడా ప్రేమ, ఆనందం, మాధుర్యం నిండిపోయేవి. నీ బాలసౌందర్యం గోకుల స్త్రీల హృదయాలను పరవశింపజేసేది.

నిపాయయంతీ స్తనమంకగం త్వాం
విలోకయంతీ వదనం హసంతీ |
దశాం యశోదా కతమాం న భేజే
స తాదృశః పాహి హరే గదాన్మామ్ || 10 ||

ఓ హరే! యశోదమ్మ నిన్ను తన ఒడిలో కూర్చోబెట్టుకుని ప్రేమగా తన స్తన్యాన్ని తాగిస్తూ, అదే సమయంలో నీ అందమైన ముఖాన్ని చూస్తూ మురిసిపోయేది. నీవు కూడా అమాయకంగా నవ్వుతూ ఆమెను చూస్తూ ఉండేవాడివి. నిన్ను ఒడిలో పెట్టుకుని తల్లిగా పొందిన ఆ అపారమైన ఆనందంలో యశోదమ్మ ఏ స్థితిని పొందలేదో! అలాంటి పరమానందాన్ని అనుభవించిన యశోదమ్మకు ప్రియమైన బాలకృష్ణుడా, నన్ను కూడా సమస్త వ్యాధులు, దుఃఖాల నుంచి రక్షించు.
ఇతి ఏకచత్వారింశదశకం సమాప్తమ్ ||
ఇలాంటి మరిన్ని స్తోత్రాలు, శ్లోకాలు, భక్తి విషయాల కోసం మా వెబ్‌సైట్‌లోని ఇతర పోస్ట్‌లను తప్పక చూడండి.

ఎన్నో స్తోత్రాలు, వాటి అర్థాలు తెలుగులో తెలుసుకోవాలనుకుంటే మన “భారతీయ సంస్కృతి” YouTube ఛానల్‌ను సందర్శించండి. 🙏

👉 భారతీయ సంస్కృతి YouTube Channel Link