నారాయణీయం 42వ దశకమ్ – శకటాసురవధ
బాలకృష్ణుని అద్భుతమైన దివ్య బాలలీలల్లో మరో మహిమాన్వితమైన ఘట్టమే శకటాసురవధ. నారాయణీయం 42వ దశకంలో గోకులంలో జరిగిన ఈ అద్భుత లీలను భక్తిరసంతో వర్ణించారు. బాలకృష్ణుడు శిశువుగా ఉన్న సమయంలో నందగోపుడు నిర్వహించిన ఉత్సవ సందర్భంలో, కంసుని ఆజ్ఞతో శకటాసురుడు ఒక బండిలో ప్రవేశించి బాలకృష్ణునికి హాని చేయాలని ప్రయత్నిస్తాడు. అయితే సర్వశక్తిమంతుడైన బాలకృష్ణుడు తన చిన్న పాదంతో ఆ బండిని తన్ని, శకటాసురుని సంహరిస్తాడు. ఈ సంఘటనను చూసిన గోపగోపికలు ఆశ్చర్యంతో బాలకృష్ణుని దివ్యశక్తిని గ్రహిస్తారు. బాలుడిగా కనిపించినా పరమాత్ముడైన కృష్ణుని అపారమైన శక్తిని తెలియజేసే ఈ మధుర లీలను భక్తిశ్రద్ధలతో స్మరిద్దాం. జై శ్రీకృష్ణ!
కదాపి జన్మర్క్షదినే తవ ప్రభో
నిమంత్రితజ్ఞాతివధూమహీసురా |
మహానసస్త్వాం సవిధే నిధాయ సా
మహానసాదౌ వవృతే వ్రజేశ్వరీ || 1 ||
ఓ ప్రభూ! ఒకసారి నీ జన్మనక్షత్ర దినోత్సవం సందర్భంగా యశోదమ్మ బంధువులైన స్త్రీలను, బ్రాహ్మణులను మరియు ఇతర అతిథులను ఇంటికి ఆహ్వానించింది. నిన్ను వంటగదికి సమీపంలో ఒక చోట పడుకోబెట్టి, అతిథుల కోసం వంట ఏర్పాట్లలో నిమగ్నమైంది. నీవు చిన్నబాలుడివై అక్కడ ప్రశాంతంగా నిద్రిస్తూ ఉండేవాడివి.
తతో భవత్త్రాణనియుక్తబాలక-
-ప్రభీతిసంక్రందనసంకులారవైః |
విమిశ్రమశ్రావి భవత్సమీపతః
పరిస్ఫుటద్దారుచటచ్చటారవః || 2 ||
ఓ కృష్ణా! నిన్ను కాపాడటానికి అక్కడ ఉన్న బాలకులు, అకస్మాత్తుగా భయంతో అరుస్తూ కేకలు వేయడం ప్రారంభించారు. వారి భయభరితమైన అరుపులతో పాటు, నీ సమీపంలో ఉన్న పెద్ద చెక్కబండి విరిగి పడిపోతూ చటచట అనే భయంకరమైన శబ్దం చేసింది. ఆ రెండు శబ్దాలు కలిసిపోయి గోకులమంతా ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడేలా చేశాయి.
తతస్తదాకర్ణనసంభ్రమశ్రమ-
-ప్రకంపివక్షోజభరా వ్రజాంగనాః |
భవంతమంతర్దదృశుః సమంతతో
వినిష్పతద్దారుణదారుమధ్యగమ్ ||3 ||
ఓ భగవంతుడా! ఆ భయంకరమైన శబ్దాన్ని విన్న గోకుల స్త్రీలు ఆందోళనతో పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చారు. వారి హృదయాలు భయంతో కలవరపడ్డాయి. విరిగిపోయిన ఆ భారీ చెక్కబండి మధ్యలో, దాని కింద నీవు చిక్కుకుని ఉన్నావేమోనని వారు భయపడుతూ చూశారు. ఆ దృశ్యం వారందరినీ తీవ్రంగా కలవరపరిచింది.
శిశోరహో కిం కిమభూదితి ద్రుతం
ప్రధావ్య నందః పశుపాశ్చ భూసురాః |
భవంతమాలోక్య యశోదయా ధృతం
సమాశ్వసన్నశ్రుజలార్ద్రలోచనాః || 4 ||
“అయ్యో! మన చిన్న కృష్ణుడికి ఏమైంది?” అని ఆందోళనతో నంద మహారాజు, గోపులు, బ్రాహ్మణులు అందరూ వేగంగా అక్కడికి పరుగెత్తుకుని వచ్చారు. యశోదమ్మ నిన్ను తన చేతుల్లోకి తీసుకుని క్షేమంగా ఉన్నావని చూసిన తరువాతే వారందరికీ కొంత ఊరట కలిగింది. భయంతో, ఆందోళనతో వారి కళ్లలో కన్నీళ్లు నిండిపోయాయి.
కస్కో ను కౌతస్కుత ఏష విస్మయో
విశంకటం యచ్ఛకటం విపాటితమ్ |
న కారణం కించిదిహేతి తే స్థితాః
స్వనాసికాదత్తకరాస్త్వదీక్షకాః || 5||
ఓ కృష్ణా! అంత పెద్ద చెక్కబండి ఎవరి వల్ల విరిగిపోయింది? అది ఎలా ఇంతగా ముక్కలైపోయింది? దీనికి కారణం ఏమిటి? అని అందరూ ఆశ్చర్యపోయారు. అక్కడ జరిగిన దానికి ఎటువంటి స్పష్టమైన కారణం కనిపించలేదు. అందువల్ల నీ వైపు ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ, చేతులను ముక్కు దగ్గర ఉంచుకుని ఆలోచనలో మునిగిపోయారు.
కుమారకస్యాస్య పయోధరార్థినః
ప్రరోదనే లోలపదాంబుజాహతమ్ |
మయా మయా దృష్టమనో విపర్యగా-
-దితీశ తే పాలకబాలకా జగుః || 6 ||
ఓ ఈశ్వరా! నీవు తల్లి పాలను కోరుతూ ఏడుస్తున్నప్పుడు, నీ చిన్నచిన్న పాదాలను ఆ చెక్కబండికి తగిలించావని అక్కడ ఉన్న బాలకులు చెప్పారు. “మేము మా కళ్లతోనే చూశాము. కృష్ణుడు ఏడుస్తూ తన పాదాలతో ఆ బండిని తన్నాడు; వెంటనే అది విరిగిపోయింది” అని వారు వివరించారు.
భియా తదా కించిదజానతామిదం
కుమారకాణామతిదుర్ఘటం వచః |
భవత్ ప్రభావావిదురైరితీరితం
మనాగివాశంక్యత దృష్టపూతనైః || 7 ||
ఓ భగవంతుడా! ఆ సమయంలో అక్కడ ఉన్న చిన్నపిల్లలు భయంతో చెప్పిన మాటలను పెద్దలు పూర్తిగా నమ్మలేకపోయారు. ఒక చిన్నబాలుడు తన పాదంతో అంత పెద్ద చెక్కబండిని ఎలా పడగొట్టగలడు అని వారు అనుకున్నారు. అయితే ఇంతకుముందు పూతన వంటి భయంకరమైన రాక్షసిని కూడా నీవు సంహరించిన సంఘటనను గుర్తుచేసుకుని, “ఇది కూడా కృష్ణుని దివ్యశక్తి వల్లనే జరిగి ఉండవచ్చు” అని కొంతవరకు అనుమానించారు.
ప్రవాళతామ్రం కిమిదం పదం క్షతం
సరోజరమ్యౌ ను కరౌ విరాజితౌ |
ఇతి ప్రసర్పత్కరుణాతరంగితా-
స్త్వదంగమాపస్పృశురంగనాజనాః || 8||
ఓ కృష్ణా! నీ చిన్న పాదాలకు ఏమైనా గాయం అయిందా? అని గోకుల స్త్రీలు ఆందోళన చెందారు. పగడంలా ఎర్రగా, ఎంతో కోమలంగా ఉన్న నీ పాదాలను చూశారు. కమలాల వలె అందంగా ఉన్న నీ చిన్నచిన్న చేతులను కూడా పరిశీలించారు. అపారమైన కరుణతో, ప్రేమతో నీ దివ్య శరీరాన్ని మృదువుగా తాకి, నీవు క్షేమంగా ఉన్నావని నిర్ధారించుకున్నారు.
అయే సుతం దేహి జగత్పతేః కృపా-
-తరంగపాతాత్పరిపాతమద్య మే |
ఇతి స్మ సంగృహ్య పితా త్వదంగకం
ముహుర్ముహుః శ్లిష్యతి జాతకంటకః || 9||
ఓ జగత్పతీ! నంద మహారాజు నిన్ను తన చేతుల్లోకి తీసుకుని, “అయ్యో! నా కుమారుడిని నాకు ఇవ్వండి. ఈ రోజు జగత్పతి అయిన నీ కృపా తరంగాలు నన్ను రక్షించాయి” అన్నట్లుగా ప్రేమతో నిన్ను హత్తుకున్నాడు. నిన్ను తన హృదయానికి గట్టిగా అదుముకుని, మళ్లీ మళ్లీ ఆలింగనం చేసుకున్నాడు. తన బిడ్డకు ఏ ప్రమాదమూ జరగలేదని తెలుసుకుని అతని హృదయం ఆనందంతో నిండిపోయింది.
అనోనిలీనః కిల హంతుమాగతః
సురారిరేవం భవతా విహింసితః |
రజోఽపి నో దృష్టమముష్య తత్కథం
స శుద్ధసత్త్వే త్వయి లీనవాన్ ధ్రువమ్ ||10||
ఓ భగవంతుడా! ఆ చెక్కబండి రూపంలో దాగి ఉన్నది నిన్ను సంహరించడానికి వచ్చిన ఒక రాక్షసుడేనని భావించబడింది. నీవు అతనిని నీ చిన్న పాదంతో తాకగానే అతడు నశించాడు. అయితే అతని శరీరం నుండి ధూళి కూడా కనిపించలేదు. దీనికి కారణం ఏమిటంటే, రజోగుణం, తమోగుణం లేని నీ శుద్ధసత్త్వ స్వరూపంలో అతడు లీనమై, నీ దివ్యసాన్నిధ్యం వల్ల పవిత్రుడై ఉండవచ్చని భావించవచ్చు.
ప్రపూజితైస్తత్ర తతో ద్విజాతిభి-
-ర్విశేషతో లంభితమంగళాశిషః |
వ్రజం నిజైర్బాల్యరసైర్విమోహయన్
మరుత్పురాధీశ రుజాం జహీహి మే || 11 ||
ఓ మరుత్పురాధీశా! ఆ సంఘటన తరువాత బ్రాహ్మణులు నిన్ను పూజించి, నీకు అనేక మంగళాశీస్సులు అందించారు. నీవు నీ అమాయకమైన బాల్యలీలలతో మొత్తం గోకులాన్ని మంత్రముగ్ధులను చేస్తూ అందరి హృదయాల్లో ఆనందాన్ని నింపావు. ఓ గురువాయూరప్పా! అలాంటి నీ దివ్య బాలరూపాన్ని స్మరించుకుంటూ, నా సమస్త రోగాలను, బాధలను తొలగించి నన్ను కాపాడు.
ఇతి ద్విచత్వారింశదశకం సమాప్తమ్ |
ఇలాంటి మరిన్ని స్తోత్రాలు, శ్లోకాలు, భక్తి విషయాల కోసం మా వెబ్‌సైట్‌లోని ఇతర పోస్ట్‌లను తప్పక చూడండి.
ఎన్నో స్తోత్రాలు, వాటి అర్థాలు తెలుగులో తెలుసుకోవాలనుకుంటే మన “భారతీయ సంస్కృతి” YouTube ఛానల్‌ను సందర్శించండి. 🙏
